SAVANNA'S POV
"Savanna, Aldrich, luto na ang sinigang," wika ni Tatay.
Dinig ko ang mabagal na hakbang ni Tatay papuntang kuwarto kaya agad kong tinulak si Aldrich.
Mabilis ko siyang iniwasan ng tingin at inayos ko ang sarili.
"Kakain na tayo ng sinigang..." aniko saka agad na lumabas ng kuwarto.
Para akong ewan nang ma-realize ko ang salitang lumabas sa bibig ko. Di ako nagsalita bagkus tahimik na umupo lang ako sa lamesa. Naramdaman kong tumabi sa akin si Aldrich.
"Kain na tayo. Pasensya na, hijo kung ito lang nakayanan namin," ani Nanay dito.
"Ayos lang po, Nay. Masaya po akong pinapasok niya ako sa bahay."
Marahang tumawa si Nanay. Tuwang-tuwa siya kay Aldrich.
"Naku. Ang suwerte talaga ng anak ko sa'yo. Guwapo na mabait pa. Ano nga ulit pangalan mo, hijo?"
"Aldrich po
