Chapter 132
Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan para walang magambala na kahit na sino. Pusturang-pustura at handa na sa plano. Pero paglapit ko sa pinto at pagtulak ko no'n ay bumungad ang kapatid kong nasa labas. Namilog ang mata ko. Binalot agad ng takot. Ang kamalditahan ay hindi nailabas dahil habang nakatayo ito sa labas... may hawak siyang baril. May tama ba talaga sa utak ang isang ito? He's so fine habang nakatulala ako rito. Parang bad boy sa mga action movies.
"N-omnom," nanginig pa ang boses dahil nakakatakot talaga ito. Hindi ko magawang sigawan or murahin na madalas kong gawin kapag nabwibwisit ako rito. May baril siya.
"Saan punta, pangit?" iyong seryoso nitong mukha ay napalitan ng kabaliwan na naman. Nang humakbang ito papasok ay napaatras ako. Ayaw kong mawala ang dista
