Chapter Thirty-nine
"Manika, pwede mo bang ilarawan ang itsura ng ama mo sa amin?" napatingin ako sa gobernador. Abot-abot ang kaba ko. Baka kasi may masabi ako o may maisagot ako na hindi naman dapat.
"Narinig mo ba ang sinabi ni Lily, Manika? Ilarawan mo sa kanya ang ama mo."
"Si ama... may... may mata si ama," pare-parehong natapik ng mga ito ang kanilang mga noo. "May ilong siya't bibig. Mayroon din siyang pisngi. Hindi siya kalbo pero manipis ang kanyang buhok. Mukhang tao si ama."
"Putangina!" hindi galit ang pagkakamura ni governor. Para itong nanlulumo.
"Putangina nga talaga, gov!" namumula na ang mukha ni Lily katatawa. Ako naman ay napabuntonghininga. Sige lang. Tumawa lang sila. Kapag nautot sila katatawa ay ako naman ang tatawa.
"For sure may leeg din ang tatay mo, Manika
