Chapter Twenty-six
Impit akong umiiyak. Hindi ko magawang matulog ngayon. Binabagabag ako ng nagawa ko. Sa bawat pagpikit ko ay parang paulit-ulit na nangyayari. Hindi ko na kaya ito. Bumangon ako at kumuha ng isang unan. Makikitulog na lang ako sa kung sino ang payag na patulugin ako sa tabi niya.
Lumabas ako ng silid. Madilim na. Pinapatay ang ilaw ng ganitong oras at iyong maliliit na ilaw lang ang gumagana. Mahina pa. Sa silid agad ako ng gobernador unang lumapit dahit iyon ang pinakamalapit.
Kumatok ako. Tatlong beses bago iyon bumukas.
"Manika?" halatang naalimpungatan lang ito at pupungas-pungas pa.
"Governor, hindi ako makatulog," parang batang nagsusumbong na bulalas ko rito. Binuksan ni Governor Claude ang ilaw sa silid niya. Mas lalo akong naiyak para naman maawa siya s
