Kahit madilim doon, dahil nakapatay ang mga ilaw ay wala siyang pakialam. Maiisip pa ba niya ang takot kung sobrang nasasaktan siya ngayon?
“Lord, w-why me? Naging masama po ba ako noong past life ko kaya… kaya ganito ninyo akong pinarurusahan?” humihikbi niyang tanong.
Pakiramdam niya ay ang malas-malas niya sa pag-ibig. Sa iisang tao na nga lang nagawang tumibok ng puso niya sa dalawang pagkakataon ay ganito pa ang kahihinatnan.
Sa sofa na rin na iyon nakatulog si Tami.
Kinabukasan, nang maalimpungatan siya ay dahil sa sikat nang araw na tumatama sa kaniyang mga mata. Nasisilaw siya.
Agad niyang itinakip ang kamay sa kaniyang mga mata at sinikap na bumangon mula sa pagkakahiga. Sumandal siya sa may sandalan niyon at ikinundisyon muna ang sarili. Sumasakit na naman ang ulo niya dahil
