“‘Wag mo akong masyadong titigan, Tami,” ani KG na muling nagmulat nang mga mata at derektang tumitig sa kaniya. Simpleng titig ngunit animo tumagos sa buong pagkatao niya.
Napakurap-kurap siya at sinikap itago ang nararamdamang pagkapahiya dahil sa pagtitig dito. “Umalis ka na, KG,” aniya na muling binuksan ang pinto at iminuwestra na lumabas na ito.
Umiling ito. “Ayaw ko.”
Nauubusan nang pasensiya na muli niyang isinara ang pinto. Pagkuwan ay nilapitan ito para kumprontahin. “Hindi ka puwede rito.”
“Sino lang ba ang welcome rito? Si Car—”
“At mas lalong hindi si Carter o kahit sinong Poncho Pilato. Even you.”
Tumango-tango ito. “Okay. Pero hindi pa rin ako aalis dito,” kaswal nitong wika na para bang hindi nagpapaapekto sa kaniya.
“Bakit?”
Mataman lang siya nitong tinitigan at hi
