Four Years Later Nasa loob ng isang pampublikong ospital si Roxy, suot ang kaniyang puting nursing uniform na bahagyang kumakapit sa kaniyang katawan sa bawat hakbang at galaw niya habang inaasikaso ang mga pasyenteng may sakit. RLE hours na naman niya bilang fourth-year nursing student. Every beep of a monitor, every groan from a patient, every hurried step of the staff around her reminded her that life didn’t wait, and neither could she. She checked vital signs, wrote down notes, and offered soft reassurances, even when her own stomach twisted at the sight of pain or the helplessness in someone’s eyes. “Ate nurse ganda, kumusta po ang lagay ko? May sakit pa ba ako?” inosente na tanong sa kaniya ng isang onse anyos na batang babae. Nginitian naman niya ito at marahan na hinawi-hawi an

