Natulog ako na mabigat ang dibdib at nagising na ganoon pa rin. Kahit anong gawin ay hindi mawala ang mga bagay na narinig ko sa buong magdamag kahapon. Ako lang ba ang ganito? Sana naman ay hindi. Pakiramdam ko kasi ay hindi na normal. These were all new. Hindi naman ako namatayan pero ang sakit ng puso ko. Sumasakit ito para sa isang bagay na wala pa namang kasiguraduhan.
I’m home. Miss na kita. Sana nandito ka. I love you.
This was the first thing I sent last night when I got home. At ito rin ang kauna-unahang bagay na tiningnan ko noong nagising ako, ngunit katahimikan ang nakuha kong sagot. Walang reply na bumalik sa akin mula kay Lorcan. Unang beses na nangyari simula noong umalis siya.
Siguro ay walang signal sa lugar na pinuntahan nila. O kaya naman ay naubusan ng
