NANG makita niyang may matamis pang ngiti ang bata ay parang biglang naglaho ang kanyang alalahanin. At habang lumalapit ito sa kanya ay parang biglang gumaan ang pakiramdam niya.
“Hello po?” aniya bago naupo sa aking tabi.
“Ahm….
“Susunduin mo na po ako?”
“Ha? Ahm…. Ano kasi…
“Ready na po ako, Auntie Amirah. Ang sabi po ni Uncle Nick, pag dumating ka ay isasama mo na ako pauwi sa bahay upang magkasamasama na tayong lahat.”
Kahit naguguluhan siya ay napatango na lamang sa bata. Hindi niya alam kung bakit parang hindi kaya ng kanyang dibdib na makitang mabibigo ito mula sa kanya.
“Yeah, isasama kita pero hindi muna natin dadalhin ang mga gamit mo. Sa ngayong ay kailangan mo munang makilala ang mga anak ko.”
“Sige po, Auntie Amirah, salamat po.” Aniya na nananatili ang matamis nitong
