HINDI ko na napigilan pa ang sarili ko, nang dinampi niya ang labi ko sa kaniyang labi ay nawala ang alalahanin ko. Na kahit malamig ang tubig at malaki ang pagkakataon na magkasakit kaming dalawa o tuluyang malunod ay wala na akong pakialam.
“Ngunit... ngunit ang sabi mo... ang sabi mo kanina...” halos pigil hininga kong giit sa kaniya. Hinalikan niya ang aking ulo.
“Hindi kita matitiis, Jangmi. Sinubukan kong tiisin ka dahil ayokong maipit ka sa gitna namin ng Mahal na Reyna ngunit... hindi ko pala talaga kaya. Nang mahulog ka sa ilog na 'yan, pakiramdam ko habang buhay ka ng mawawala sa akin.” Giit niya sa akin. Hinawi n'ya ang aking buhok.
“Anong ibig sabihin mo, Mahal na Hari?” tanong ko sa kaniya.
“Akala ko ay kaya kong tumingin na lang mula sa malayo. Akala ko ay kaya ko dahil n
