DAY 18.
Nang imulat ni Bornok ang kanyang mga mata kinaumagahan ay nagulat na lang siya nang may mabigat na bagay ang ngayon ay nakapatong sa kanyang dibdib. Agad siyang napamulaga para gisingin ang sarili at dahil may kaunting liwanag na rin naman sa loob ay naaninag din niya kung sino ito.
“T-trixie? A-ano’ng ginagawa mo? Huwag mo akong upuan sa dibdib, ang bigat mo,” pag-angal ni Bornok kaso, nakaramdam na lang siya na bumaba ang kanyang shorts na kasama ang brief.
“Huwag ka nang sumalungat sa nais ko. Manatili ka na lang na nakahiga riyan sapagkat kailangan ko na uli ang katas mo,” sabi ni Trixie na wala man lang hiya-hiyang sinabi sa kanya ang mga bagay na iyon.
“P-pero bakit kailangan pang umupo sa dibdib ko? P-pwede namang sa gilid ka na lang,” sabi pa ni Bornok at n
