Halos kasabay kong dumating ang mga truck ng bumbero. Tila na estatwa ako habang pinapanood ang nagliliyab kong Flower shop. At kahit maapula ng mga bumbero ito, ay wala ng maisasalba sa mga gamit sa loob.
Humahaguhol na lumapit si Rica sa saakin,
“Ma’am Shilloh, paano na ito?”
Niyakap ko siya. Ako man ay hindi alam ang isasagot.
Lumapit ang isa sa nga bumbero at dala nito ang lungkot sa kanyang mukha.
“Pasensya na, Ma’am… ginawa namin ang lahat para maapula agad ang apoy.”
Tinitigan ko ang halos maabong flower shop ko habang mabigat akong napalunok.
“Hindi lang bulaklak ang nasunog dito… pati ang pangarap na ilang taon kong binuo.”
Pagkapasok ko sa maliit kong apartment, agad akong napasandal sa pintuan habang dahan-dahang dumudulas pababa ang katawan ko. Tahimik. Sobrang tahi
