Sinirle odada volta atarken, "Hayvan herif" diye tısladım. Kavgamız konağı çınlatırken, bir Allah'ın kulu da yukarı çıkıp bakmadı, durdurmadı. İnsan bir çıkar bakar siz neyi paylaşamıyorsunuz. Sizin derdiniz ne diye sorar. Benim oğlum eşiyle böyle kavga etse çıkar bakarım. Yapmayın birbirinizi üzmeyin derim.
Bundan sonra ne olacak peki? Yüzüme nasıl bakacak? Bu konakta benim karım diye nasıl dolaştıracak. Karşımda başka kadınlarla fingirdeyecek, ağzımızı açtığımızda da bağırıp çağıracak. Bu mu yani senin erkekliğin, mertliğin ?
Peki bu kız altta kalır mı? Bunların hesabını sormaz mı? Hem de öyle bir sorar ki.
Hatta sen dur.
Hızla giyinme odasına giderken öfke damarlarımı parçalayarak kanımda dolaşıyordu. Bu adama yapılacak en doğru hareketi yapacağıma emindim.
Madem ilk okul sıralar
