Yiğit ile geçen zamanlarımızı hatırlıyorum da gerçekten çok safmışım. İlk onunla tanıştığımda yedi yaşlarındaydım sanırım. Bağ evinde Rahşan, Selim ve ben kovalamaca oynarken karşımızda olan büyük bağ evine girmiştik. Sırf merakımızdan.
Bizim bağ evi ufaktı. Amcamlar ile babam beraber yapmışlardı. O zamanlar toplanıp hep birlikte bağ evine gider mangal yapardık. Uzun süreler orada kalırdık. Karşı ev bizim evimizin üç beş katıydı. Olağan üstü güzellikteydi.
İşte o günlerden bir gün Selim'in yırtıklığı bizimde merakımız yüzünden dalmıştık bahçesine. Kolay olmamıştı. Çit yerine koca duvarlar vardı evin etrafında. Bahçeye girdiğimizde ise esmer ufak tefek bir çocuk başı önünde somurtup duruyordu.
Selim, "Hey!" diye fısıldamasıyla bakışlarını bize çevirmişti. Hepimizi süzdükten sonra bakışla
