Eliza's POV
Umiiyak akong tumakbo pababa ng hagdan. Halos hindi ko na nga makita ang dinadaanan ko sa sobrang paglabo ng paningin ko.
“Ma’am Eliza?” nag-aalalang tawag ni Brenda.
Huminto ako at nag-angat ng tingin. Napahikbi lang ako.
“Ma’am, ano pong nangyari?” muling tanong niya, mas lumapit siya sa akin.
Hindi ako sumagot. Tuloy-tuloy lang ang pag-iyak ko hanggang sa siya na mismo ang lumapit at marahang niyakap ako. Nagulat man ako sa una, pero wala na akong lakas para umiwas pa.
“Nandito lang po ako, Ma’am.” mahinahon niyang sabi habang hinihimas ang likod ko.
Unti-unti akong kumalma kahit papaano. Dahan-dahan niya akong inalalayan papunta sa couch at pinaupo.
“Sandali lang po, kukuha lang ako ng tubig,” paalam niya bago nagmadaling umalis para tahakin ang kusina.
Ilang
