CHAPTER TEN
1338 Words
"SIGURADO ka ba sa desisyon mong ito, Hija? Naikuwento ng boss mo kung bakit ka napadpad sa Turkey. Pero hindi nangangahulugang kailangan mo ng maging surrogate mother."
"Sir, alam ko po na para sa akin ang iniisip mo. Mahigit isang buwan na simula umalis ako ng Pilipinas at ganoon na rin katagal na hindi ako nakapadala sa mga kapatid ko. Dahil nga imbes na magtrabaho kami ng mga kasamahan ko sa Saudi ay napadpad kami rito. Ngunit dahil inalok ako ni Mr Koç ng trabaho ay nandito pa ako. Kung iniisip mo po na pagsisihan ko ang pagpayag ko sa offer ni Sir ay hindi. Dahil hindi ko sasayangin ang panahon at oras."
Kukutyain siya ng mga tao oras na malaman nilang galing sa pagiging surrogate mother ang ipapadala niya. Ngunit kagaya ng nasabi sa director ng Consulate General ay wala siyang pakialam. Siya ang naghahanap buhay at magpapakain sa kaniyang sarili.
"Okay, wala na akong masabi kundi mag-ingat ka. Dahil darating din ang panahon na aalis ka sa piling ng mga Koç."
Sabi pa nito saka humarap sa abogado.
"Attorney, nakahanda na ba ang mga papeles?" tanong nito.
"Yes, Director. Heto na ang ipinahanda mo kanina," tugon din nito saka magalang na iniabot ang surrogation papers.
Sa madaling salita ay magiging legal siyang surrogate mother ng future heir ng Mafia Boss na si Mustafa.
MAKALIPAS ng ilang sandali.
"S-sir, akala ko ba ay pupunta tayo sa hospital para sa check up ko?"
"After this, Miss Cruz. Bibili muna tayo ng cellphone mo upang regular mong makausap ang iyong mga kapatid. By the way, who will be the receiver of your money? May apat kang kapatid pero nga under age."
"May butihin nama kaming abuela, Sir. Kung sakali man na may pera na ako ay kay Lola at siya na rin magbigay sa mga kapatid.
Kaso sa tinuran niyang iyon ay bigla nitong pinatinigil ang sasakyan at humarap sa kaniya.
"The decision is yours, Miss Cruz. But, you have your own parents. Why are you giving it to them without proper guidance?"
"Sigurado akong alam mo na rin nag tungkol sa bagay na iyan, Sir. Kaya't wala akong ibang mairason tungkol sa mga magulang ko."
'Kahit ganoon ang trato nila sa aming magkakapatid ay mga magulang pa rin namin sila. Sana nga lang ay darating ang panahon na magbago ang kanilang ugali.'
"Okay, then. Let's drop that matter for now. After all, it's you who will handle your own money."
Laking pasasalamat niya dahil sumang-ayon din ito sa kaniya. Inaapuhap pa naman niya ang isasagot dito.
"ANO ba?! Maari bang ayusin mo muna ang iyong sarili bago humarap sa akin? T@ng!n@ng ito eh!"
Napamura ng wala sa oras si Mrs Sabanci dahil bukod sa basta sumulpot ang isa sa dalawang anak ay habol-habol pa nito ang hininga.
"Saka mo na lang ako pagalitan, Mommy. Dahil sa ibabalita ko sa iyo ngayon ay sigurado akong mabigyan mo ako ng premyo," ani Salman.
Tuloy!
Napataas ang kaniyang kilay.
"Okay, fine! Siguraduhin mo lang na kaaya-aya sa aking pandinig ang sasabihin mo. Now, speak up before I'll punish you!" mariin pa rin niyang sabi.
Kaso mas nalukot ang kaniyang mukha dahil imbes na sagutin siya nito ay hinila siya palabas ng kanilang tahanan.
Then...
"MAHNAR! What are you doing here in Cappadocia? Aba'y wala na bang pampasahod sa iyo ang amo ninyo? Oh, that's impossible for me to believe," aniya nang nadatnan ang babaeng naghihintay sa kaniya sa garden.
"Sa ibang pagkakataon na lamang ako makipagbiruan sa iyo, Madam. Dahil kailangan ko ang tulong mo," sagot nito.
'Gaga! Ang sabihin mo ay ipinadala ka ni Mustafa upang maging espiya rito,' pipi niyang saad.
"Oh, napakalayo ng Istanbul at Cappadocia ngunit bakit sa amin ka pa nakaisip na lumapit. We all know that you are very loyal to Mustafa. So, huwag mong sabihing nandito ka upang magpatulong sa akin."
Hindi na rin niya napigilan ang sariling huwag maging sarkasmo. Umuiksi na ang kaniyang pasensiya. Aba'y sinasayang nito ang panahon niya.
Kaso!
"Mommy, diba sabi ko sa iyo ay baka premyo pa sng maibigay mo sa akin kaysa parusa. Nandito ngayon si Mahnar hindi upang mag-espiya kung iyan ang iniisip mo. She was kicked out by her own master. At gusto niyang maghiganti rito."
"Mahnar, sabihin mo kay Mommy ang lahat ng iyong ikinuwento sa akin. Gawin mong walang labis at mas wala ring kulang. Dahil ang sagot ni Mommy sa iyong paghingi ng tuloy ay nakadepende sa iyong pahayag."
Sumabad na nga ay pinaglipat-lipat pa ni Salman ang paningin sa kaniya at sa babaeng basta sumulpot sa mansion nila.
Samantalang sa narinig ay napaupo ng matuwid ang babaeng si Mahnar at nagsimulang nagkuwento. Buong-buo rin ang pagkasabi.
Then...
"Well... Well... Tawagin mo muna ang kasambahay, Salman. Upang ihanda nila ang maging silid ni Mahnar. She will be working here."
"Sumunod ka sa kaniya, Hija. Kung ilang araw ka ng umalis sa Istanbul ay siguradong wala ka pang pahinga. Bukas na bukas ay mag-uusap tayong muli."
Pagtataboy ni Mrs Sabanci sa anak at ang babaeng dumating sa kanilang tahanan.
Dulot man marahil ng pagod ay tumango-tango na rin lamang ito saka sumunod sa anak na halatang ibang-iba ang pagtingin ka babae. Maganda naman kasi ito. Malapad ang balakang. Katamtaman din ang baywang. Hindi niya masisisi ang pamangkin ng asawa kung ginawa niya itong laruan.
'Well... Hindi lang siya ang naging laruan ng magkapatid. Dahil hindi ako ang uri ng tao na hindi naghahanap ng kapalit ng naibigay o ibibigay mo,' aniya sa sarili.
"Walang mawawala sa akin kung susubukan ko ang suhestiyon ng babaeng iyon. Dahil siya ang mamatay sa mismong palad ng lintik na iyon," sambit niya sa kawalan saka tumingin sa daang tinahak ng dalawa.
LATER that day in Istanbul.
"Go and have a rest now, Miss Cruz. Bukas na tayo pupunta sa hospital para sa check up mo."
Baling ni Mustafa sa babaeng tuwang-tuwa dahil nagkaroon ng cellphone na ayon din dito ay matatawagan na rin ang mga kapatid.
'Napakababaw naman ng kaligayahan ng hampas-lupang ito. Tsk! Tsk!' Lihim siyang napailing.
"Thank you, Sir. Maaring may agreement and contract tayo tungkol sa surrogacy. Subalit ang oras sa pagsama mo sa lakad ngayong araw ay malaking bagay na. At higit sa lahat ay itong cellphone."
Pasasalamat nito sa kaniya. Kaya nga napatigil siyang muli sa paglakad.
"Let's consider it as a gift from me, Miss Cruz. Pumanhik ka na sa iyong silid. Bilinan ko na lang si Vicky na katukin ka mamayang gabi para sa dinner mo."
'F*ck! Bilisan mong umalis sa harapan ko, babae ka! Dahil kaninang umaga pa nanakit ang puson ko dahil sa iyo!' Ngitngit niya ng palihim.
"Still, I need to express how thankful I am, Sir. Tungkol po sa dinner ay ako na lang. Hindi nila ako amo upang pagsilbihan din. Ayaw kong may uusbong na hindi pagkakaunawaan sa mga kapwa ko trabahador dito. Sige, Sir. Mauna na ako sa iyo."
Nang tumalikod ito ay hindi na muling lumingon. Subalit siya ay nakatitig dito lalong-lalo na ang malapad nitong balakang na kay sarap-sarap hawakan at lamasin. Mas lalo na siguro ang s*so nitong bumagay sa maliit na baywang. Actually, tayong-tayo ang dibdib nito pero hindi masasabing bombastic. Dahil may kaliitan itong tao kaya't bagay na bagay dito ang figure.
Kaso!
Sa kaisipang iyon ay muling napakislot ang jumboo size d**k niya!
Tuloy!
Dali-dali siyang nagtungo sa silid. May pupuntahan sana sila ng mga tauhan sa oras na iyon. Kaya nga hindi nagtungong hospital para sa check up ng future surrogate mother ng heir niya in the future. May pagmamadali siyang pumasok sa kaniyang silid saka nagtungong banyo habang hawak-hawak ang cellphone.
"F*ck! Mabuti na lamang at nanakawan ko siya ng video kanina. Ang dibdib niyang kay lambot! Ang labing namumula-mula. Aaaaahhhhh! F●ck! Makipot na makipot sigurado ang p●ke niya unlike those wh●re. Damn you, woman! Ikaw pa lang nakakagawa sa akin ng ganito!" mahina niyang sambit.
Ang labas!
Sa ikalawang pagkakataon ay nagmaryang palad siya nang dahil sa hampas-lupang katulong!
- Writer
