Chapter 29
ISANG mapagmahal na ngiti ang ibinigay ni Eli kay Helena nang sabihin niya rito ang katotohanan. Humingi rin siya ng dispensa sa kinakapatid dahil nagsinungaling siya at sinabi niyang tulong na walang kapalit.
“Naiintindihan kita,” anito saka kinurot siya sa pisngi, “‘wag mo ng masyadong isipin ang ginawa mo. Hindi mo rin naman kasalanan kung naakit siya sa alindog mo.”
“Yak,” natatawa niyang sabi, “alindog talaga?”
“Malamang. Ano pa ba?” Natatawa rin nitong sabi, “pero para sa akin, hindi muna dapat na malaman ni ninang. Baka makasama sa kanya at isipin pa niya na napasama ka dahil sa kanya. Mas isipin natin ang paggaling niya kahit na matagal-tagalan pa.”
“Kaya nga. ‘Yon din ang gusto ko, gumaling siya at bumalik sa dati kahit na parang wala na siyang silbi sa tingin ng m
