THE VILLAINESS UNTOLD STORY (SSPG)

CHAPTER 2

RONOHARY POV

“WELCOME back, Miss Ronohary!”

Nakita ko si Anita na hinintay ako sa main door. Kinuha niya ang back na aking hawak, kaya hinayaan ko siya.

“Dumating na ba sina mom and dad?” tanong ko sa kanya at napahinto sa may hagdan.

“Wala pa po, Miss Ronohary. May kailangan po ba kayo sa kanila? Tatawagan ko po si Madam Heart para malaman niyang hinihintay ninyo sila,” sagot ni Anita sa akin.

Umiling ako sa kanya. “Wala naman, Anita. Gusto ko lang itanong kay mom kung ano na ang ganap para sa Saturday party. Hindi ko rin kasi sure ang dress na susuotin ko for that day. So, I need to check if okay na ang dress and heels ko. Ayoko naman magahol,” sabi ko kay Anita. “And, by the way, Anita, iyong dress mo rin ay susukatin mo once malaman natin kung kailan ang final fitting for that.”

Nakita ko ang kanyang mukha na gulat na gulat. “Miss Ronohary, kasama po ba talaga ako?”

Napamewang ako sa kanyang harapan. “Oo, Anita. Kasama ko. Huwag kang mahiya. Ikaw kaya ang personal maid ko kaya calm down. Oh, siya aakyat na ako. May strawberry cake ba tayo? Gusto ko iyon for my meryenda,” sabi ko sa kanya at muling umakyat sa room ko to my change my outfit.

Tinignan ko siya at tumàngo si Anita sa akin. “Sige po, Miss Ronohary.”

“Thanks!” Nakangiting sabi ko sa kanya at muling umakyat sa room ko.

Nagbihis na ako ng aking normal clothes and tinanggal ang aking earrings and necklace, maging ang rings ko.

Inalis ko na rin ang aking makeup para hindi ako magkaroon ng pimples lalo naʼt ilang araw na lamang ay party ko na sa pagiging heiress ng mga Laurella.

Ako na rin ang mamamahala sa buong company namin.

Iʼm little bit scared but I know na magiging okay rin ako lalo naʼt kasama ko naman si Apollo.

I know na tutulungan niya ako sa paghandle ng aming company. Ilang taon pa namang pinaghahandaan ang aming engagement sa isaʼt isa ni Apollo.

Pero ang engagement party talaga namin ay gaganapin one day after ng graduation ko, mas matanda siya sa akin ng apat na taon.

“Miss Ronohary, narito na po ang snacks ninyo.”

Narinig ko ang boses ni Anita. “Pumasok ka na, Anita.” sagot ko sa kanya at saka bumukas na ang pinto ko.

Nakita ko ang dala niyang tray, nandoon ang strawberry short cake and chamomile tea ko.

“Thanks, Anita.” Nakangiting sabi ko sa kanya. “Kumain ka na rin ng snacks mo.” Yumuko siya sa akin at lumabas na rin sa room ko.

Ako naman ay nag—asikaso na rin ng aking project. Nilabas ko ang design ko, ang mga clothes na ipapakita mo kay mom once na natapos ang sampung clothes na dina—drawing ko.

This is my seventh drawing.

Kinuha ko ang aking pencil at nilakasan ang music para magkaroon ako ng inspiration habang nagda—drawing na ako.

Naka—focus lamang ako rito sa aking ginagawa hanggang may kumalabit sa akin, napapitlag ako at napalingon ako, nakita ko si Mom.

“Oh, did I scared you, my daughter?” tanong niya sa akin. “Kanina pa ako kumakatok sa room mo pero wala akong naririnig mula rito, tanging music lamang... Nagda—drawing ka ba? May I see that, Ronohary?” Nakita kong sumilip siya sa aking sketch book kaya tinago ko iyon.

Ngumiti ako sa kanya nang malaki. “Um, this is nothing, mom.”

“Nothing, ha?” Nakita ko ang malaking ngiti mula sa kanyang labi. “Okay, kapag handa ka ng ipakita iyon sa akin ay willing akong makita. For sure, matutuwa ang dad mo sa iyo, Ronohary.” Hinawakan ni mom ang aking pisngi.

Napangiti na lamang ako.

“Ano pala ang Kailangan mo sa akin, Ronohary? Pagkadating ko ay sinabihan ako ni Anita na gusto mo kong makausap. Tungkol ba sa magiging party mo this Saturday?”

Tumango ako kay mom. “Ah, yes po, mom. Gusto kong malaman... Howʼs my dress?” tanong ko sa kanya.

Hinawakan niya ang aking chin. “Donʼt worry about that, my daughter. Kami na bahala sa party mo this Saturday. Kaya huwag kang mag—alala. This Wednesday afternoon, after your class and OJT ay dumiretso ka agad umuwi para masukat mo for the final fitting ang dress na susuotin mo this Saturday, okay?” sabi ni mom sa akin.

“I understand, mom. Thanks for everything,” nakangiting sabi ko sa kanya.

“No worries, my Ronohary!”

Nakita kong lumabas na muli sa room ko si mom, hindi pa rin nawala ang ngiti ko hanggang nagsarado na ang pinto ng room ko.

Nakahinga ako nang maluwag nang hindi makita ni mom ang dina—drawing ko, akala ko talaga ay nakita na niya.

Back to draw na muli para matapos ko na itong isang design.

~~°°~~

Wednesday, nakita kong mag—a—alas tres naʼng hapon. Mabilis kong inayos ang aking laptop at folders na nakakalat sa aking working table. Inayos ko ang mga iyon hanggang maging malinis na ito.

Kaunti na lang ay uuwi na ako.

Malapit na rin akong matapos sa OJT hours namin, kaunti na lamang.

Ga—graduate na talaga ako, two months na lamang lalo naʼt February na ngayon.

Nang makitang exact three in the afternoon na, mabilis akong tumayo sa aking swivel chair habang hawak ang aking backpack.

Lumabas ako sa aking office room at nakita ko si Silver. “Silver, maaga akong uuwi... Kailangan kong magsukat ng gagamitin kong dress for this Saturday. And, kaunti na lang ang OJT hours ko!” nakangiting sabi ko sa kanya at pinakita ang time card ko sa kanya.

“Nice to hear that, Miss Ronohary. Next time ay hindi na COO ang nakalagay sa name ninyo.”

Isang taon lang ang agwat namin ni Silver, heʼs a gay.

“I know! And, donʼt forget about the party this Saturday, ha? Dapat nandoon ka rin,” sabi ko sa kanya.

“I know, Miss Ronohary! Hindi kita kakabugin this Saturday para ikaw ang lumutang sa gabing iyon.”

Napailing na lamang ako sa kanya at kumaway na rin.

Lumakad na ako papunta sa elevator at pinindot ang lobby area, nandoon si kuya Andrew, ang personal driver ko.

“Andrew!” malakas na tawag ko sa kanyang pangalan, nakaupo siya sa couch sa may lobby.

Napatayo siya nang marinig ang boses ko. “Miss Ronohary! Aalis na po ba tayo?” tanong niya sa akin.

Tumango ako sa kanya. “Yes, we are, kuya Andrew. Kailangan kong sukatin ang dress na susuotin ko this Saturday,” sabi ko sa kanya.

“Okay po, Miss Ronohary. Kukunin ko na po ang car sa basement parking. Hintayin ninyo na lang po ako rito,” saad niya sa aking.

Kaya naupo na muna ako sa couch at si kuya Andrew naman ay pumunta sa may exit stairs, hindi siya gumamit elevator.

Kinuha ko ang aking phone and I receive a messages from my mom and Anita.

Mom:

My daughter, where are you now?

Nandito na ang dress mo na susukatan mo today.

For sure, ma—i—in love ka sa dress mo.

I love you, my Ronohary!

I smiled when I saw momʼ messages.

Parang siya pa ang excited sa akin.

My daughter:

Hello, mom.

Iʼm on my way.

Please wait for me.

And, can you send a picture of my dress?

Canʼt wait to see that!

I send my replied to her and sunod kong chineck ay kay Anita.

Anita:

Miss Ronohary, nandito na po ang mom ninyo. Hinahanap na po kayo?

Nasaan na po kayo, Miss Ronohary?

Ang ganda po ng dress ninyo.

Paniguradong maging kayo ay matutuwa at magugustuhan ninyo rin.

Lalo tuloy akong naging excited na umuwi na.

Nakarinig ako ng busina kaya napatayo ako at nakita ko si kuya Andrew na nasa tapat ng main company namin. Pinagbuksan niya ako ng pinto sa backseat at inalalayan niya ako.

“Thanks, kuya Andrew! Come on, umuwi na po tayo! Naghihintay na ang dress for me!” nakangiting sabi ko sa kaya at hindi ako mapakali sa aking kinauupuan ngayon.

Excited na ako for my dress.