Seducing the Devil Billionaire (SPG)

Kabanata 5

Artem’s Point of View

“Fred informed me that you already have a new secretary, Art. How was she?” tanong ng lolo ko sa kabilang linya.

“She’s...She’s okay—still under observation,” kaswal na tugon ko. Inipit ko ang cellphone sa pagitan ng aking tainga at balikat para ituloy ang trabahong ginagawa ko. “I am yet to assess if she’s truly fit for the role.”

“Apo, pang-ilang sekretarya mo na ‘to. You need a stable secretary para gumaan naman kahit papaano ang trabaho mo,” he replied, concerned. “You need someone to help you with—”

“I can manage everything, ‘lo,” putol ko sa sinasabi niya. “I have been proving that to everyone ever since I was appointed as the CEO of the company. I have shown the board impressive results,” paliwanag ko. “I don’t need a secretary,” matigas kong dagdag para iparating sa kanya na kaya ko nang ako lang.

“Apo, I believe in your skills. I know you’re capable and competent, but I don’t want to see you overworking yourself,” aniya. “How about you stay here again and—”

“Lolo,” putol ko sa sinasabi niya. “Alam mong hindi ako komportable sa bahay na ‘yan,” paalala ko sa kanya. “We already had an agreement remember?”

Dinig ko ang buntong-hininga niya. “I just don’t want you to overwork yourself. Makakasama sa kalusugan mo ‘yan. Baka mauna ka pa sa akin. Hindi mo pa nga ako nabibigyan ng apo sa tu—”

“Wait, someone’s calling me. Gotta hang up,” putol ko sa sinasabi niya nang mapunta na naman sa usapang apo ang pag-uusap namin.

Napabuga na lang ako ng hangin saka pilit na itinuon sa proposal na ginagawa ko ang atensyon ko. Hindi talaga siya tumitigil sa paghirit ng apo sa tuhod mula sa akin. There’s no way that would happen.

I’d rather dedicate my whole life working than consider the thought of falling in love. Just the mere thought of letting a woman get near me sends chill down my spine. And that’s exactly why I have to get rid of that woman.

Alam kong susuko rin siya kagaya ng mga nagdaang sekretarya ko. She may have survived the first wave of my attacks, but I will make sure she will give up sooner.

Hindi ko kailangan ng ibang tao. Sarili ko lang ay sapat na. I am done with trusting people so many times and ending up getting betrayed. I tasted enough betrayal already; I don’t need more. Those betrayals have made me realize that I don’t need anyone but myself.

I don’t need allies. I just need to use them the way they should be used.

I have learned to treat people as nothing but assets. Ginagamit ko sila base sa pakinabang nila. At kung tapos na ang silbi nila, I discard them. That’s the rule I have imposed ever since I’ve learned to rely only to myself—and guess what, it’s working. I have proven that I don’t need to be close to anyone to be at the top. I can do it just all by myself.

Kaya humanda ang Kiley Pearson na ‘yon, dahil gagawin ko ang lahat mapaalis lang siya.

---

5:00 AM pa lang ay naghanda na ako para pumasok sa opisina. Wala rin naman akong gagawin sa penthouse kaya mas mabuting pumunta na lang sa opisina at magtrabaho.

Alas sais nang makarating ako ng opisina.

“Good morning, Sir Artem,” magalang na bati sa akin ni Manong Carlo, ang pinakamatagal na security guard ng kompanya. Matamis siyang ngumiti sa akin pero pinasadahan ko lang siya ng tingin saka ako dumiretso sa elevator.

Pagkarating ko sa opisina ay dumiretso na ako agad sa desk ko at itinuloy ang trabahong hindi ko natapos sa bahay.

Masyado akong focused sa trabaho kaya hindi ko namalayan ang oras. Napansin ko na lang na may pumasok nang humalimuyak sa opisina ang floral scent na pabango. And as soon as I lifted my head to check who it was, I was welcomed by a radiating presence.

“Good morning, sir!”

Halos maningkit ang mga mata ko habang pinagmamasdan si Kiley na nakasuot ng masikip na white dress. Hulmang-hulma ang katawan niya—ang kurba niya, at ang dibdib niyang nagmumura sa lusog.

Agad akong napaiwas ng tingin. Lihim akong lumunok ng laway at tumikhim. “I believe 8:00 AM is your call time, Ms. Pearson,” malamig at madiin kong saad. “You can’t impress me by coming here earlier than your call time.”

“Alam ko po ‘yon, sir,” sagot niya sa malambing at matamis na tono. Ngumiti pa siya sa akin sabay lagay ng iilang hibla ng buhok niya sa likod ng kanyang tainga. “Sa totoo niyan, pumasok ako nang maaga para sana maunahan kayo at maihanda ko ang working station n’yo,” malambing niyang dagdag.

Hindi ko pinansin ang pagpapa-cute niya.

D*mn this woman. She’s really gorgeous. She’s f*cking dangerous! Saan ba ‘to napulot ni Atty. Fred?

“Since maaga pa po sir...” Naglakad siya palapit sa akin.

“Keep your distance away from me,” malamig kong pigil sa kanya pero hindi niya ako pinansin. “Ms. Pearson!”

Ngumiti lang siya sa akin saka tuluyang lumapit sa mesa ko. Itinukod niya ang magkabilang kamay sa mesa at halos ibalandra sa mukha ko ang hinaharap niya. “Gusto n’yo po ba ng coffee, tea, or...” Mas lumapit pa siya sa akin. She looked at me seductively before letting out a flirtatious smirk, “...me?”

“I want...” Huminga ako nang malalim. “I want you to f*cking stay away from me before I lose control and slam this laptop against your irratating, stup*d face!” matigas kong sagot habang masamang nakatingin sa kanya. “Alis!”

Kita ko ang pag-ismid niya at ang mabilis na pag-ikot ng mga mata niya saka siya muling ngumiti. “Ang aga pa para mabwisit ka, sir. Sige na, ‘wag ka nang mahiya at—”

“Hindi ka ba nakakaintindi? Alis!” putol ko sa sinasabi niya. “Your face is ruining my day,” dagdag ko pa.

Wala siyang nagawa kundi ang tumalikod at pumunta sa desk niya.

Napabuga ako ng hangin saka maayos na umupo. Pasimple akong huminga nang malalim para pakalmahin ang sarili ko at pakalmahin ang naninigas kong—

“F*ck...” bulong ko sa hangin at nakagat na lang ang labi ko sa inis dahil tinamaan ako sa pang-aakit niya. I got f*cking hard. D*mn it!