Chapter 60
“…medeor,” bulong ni tita Tabitha habang hawak niya ang pisngi ko at maidala niya ako sa silid para raw makapagpahinga ako, dahan-dahan nanumbalik ang lakas ko at isa-isa nawala ang mga galos ko sa katawan at ilang mga pasa. Saka niya ako binitawan at naupo sa tapat ng kama kung saan ako nakaupo rin, nag-aalala pa rin ang mga mata niyang nakatitig sa ‘kin, hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na buhay siya.
“Ayos ka na ba?” Tanong niya sa ‘kin gamit ang malambing niyang boses.
Tumango ako bilang sagot, “gusto kong malaman na paano nangyari ang lahat ng ‘to, kung totoong buhay kayo? Bakit kailangan mong magkunwaring namatay? Bakit kailangan mo kong iwan? Pwede mo naman ipaintindi sa ‘kin at sabihin kung ano nga ba talaga ako?”
Huminga ng malalim si tita, “maraming ra
