Blythe
NAGISING ako nang hatinggabi, halos hindi na makahinga pa dahil sa higpit ng yakap sa akin ni Vaughn. Napakahimbing na ng tulog nito pero grabe pa rin kung makayakap sa akin na para bang ayaw na akong pagalawin pa—hindi lang mga bisig niya ang nakayakap sa katawan ko, kundi pati mga paa niya ay nakapulupot na rin sa mga paa ko.
Ang hirap na tuloy kumilos!
Parang ginawa na niya akong unan. Nakalimutan na yata niya na ako ’tong kayakap niya at hindi unan niya.
Pero hindi naman ako makareklamo dahil komportable rin naman ako sa yakap niya, iyon nga lang ay halos hindi na ako makagalaw pa sa higpit ng pagyapos niya. Nangangawit ako dahil ayaw ko naman gumalaw ng malakas at baka magising pa siya—magalit sa akin kasi malikot ako. Kung maaari ay ayoko siyang galitin kahit konti, dahil
