Tatlong araw na ako dito kasama si Jin at ang masasabi ko lang, siya na ang pinaka tahimik na taong nakilala ko. I tend to be silent sometimes pero hindi kasing tahimik niya. He's just too mysterious and silent. But he's kind and gentlemen so all in all, he's nice.
"Napakaaga mo naman pumunta dito." komento ko kay Shin na ngayon ay masibang kumakain ng donuts na dinala niya daw para sakin.
"Dapat ba mas maaga pa?" sabi niya habang katatapos lang lumunok.
"Ano pala yang mga yan?" tukoy ko sa mga dala niyang paper bag.
"Mga mahahabang damit at mahahabang shorts plus mahahabang pajamas."
"Bat naman? May dinala ka pa namang damit last time ah." umikot ang mata niya habang kumakain.
"Huwag mo akong tanungin pinadala lang ni insan sakin yan." sabay turo niya kay Jin na ngayon ay nasa sala
