CHAPTER 70.2

1406 Words

XELLONIA POV “FINALLY, breaktime na rin!” Napatingin ako kay Karen nang may kalakasan siyang nagsalita. Hindi pa siya nakuntento dahil nag—unat—unat pa siya ng kanyang kamay. Tinignan niya ako. “Nagugutom na ako, Maʼam Xellonia. Nagigutom ka na ba?” tanong niya sa akin. “Ang lakas ng boses mo, Karen. Napatingin sa iyo ʼyong ibang nagre—review,” sabi ko sa kanya at tinuro ang paligid. Napatingin siya sa likod at humingi ng pasensya. “Na—carried away lang ako. Paano naman kasi fours tayong nag—aaral, Maʼam Xellonia. Medyo sumakit talaga ang ulo ko. Napiga nang husto. Kaya heto nagugutom na ako!” sabi pa niya sa akin. Tumango—tango lamang ako sa kanyang sinabi habang binabasa ang test paper for mathematics. Lumingon muli siya sa likod. “I—che—check ko lang kung anong paninda sa likod,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD