XELLONIA POV
KABADO pa rin ako nang makarating kami sa gate ng bahay namin. Huminga akong malalim bago ko pinindot ang doorbell.
Ding... Dong...
Tumunog na ang doorbell at naghihintay na lamang kami ni Karen na pagbuksan kami ng gate.
Ilang segundo rin ang lumipas bago bumukas ang gate at nakita namin ni Karen si ate Hazel. Agad kong napansin ang itsura niya, namumutla siya at halatang nerbyos na nerbyos saa nangyayari.
“Ate Hazel...” mahinang tawag ko sa kanyang pangalan. “Nasa loob pa rin ba siya?” Nakatingin ako sa kanyang mga mata.
Nakita ko kung paano umalon ang kanyang lalamunan. “N—nandito pa rin po siya, Maʼam Xellonia,” mahinang sabi niya sa akin.
Nangunot ang aking noo sa kanyang sinabi. “Nasaan siya ngayon?” tanong ko at napahinto sa may main door.
“Nasa... Living ro
