CHAPTER 73.2

1104 Words

XELLONIA POV “KAYA ba hindi agad kayo umuwi?” tanong ko sa kanilang dalawa. Sabay silang tumango sa akin. “Yes, baby ko. Hindi agad kami umuwi dahil wala lang naman siya sa amin. At hindi rin namin sinabi ang tungkol doon sa iyo,” sagot ni daddy Vill. Huminga akong malalim habang nakatingin sa kanila. “Iʼm scared.” Hindi ko na napigilang sabihin iyon sa kanila. Natatakot talaga ako. Alam kong mayaman sila. Kaya nila akong pabagsakin. Iyon ang kinatatakutan ko. Ang gamitin nila ang pera na mayroʼn sila. Nabigla ako nang may yumakap sa akin. “Bakit ka naman natatakot, baby ko?” Tinignan ko si daddy Vill at doon ay nakita ko ang seryosong mukha niya. “M—mayaman ang mga Aragon, right?” tanong ko sa kanya. “Paano kung gamitin nila ang pera laban sa akin—” Hindi ko natapos ang ak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD