MY HOT MASTERS (SSPG)

CHAPTER 15

SANTI POV

NAKATINGIN lang ako sa paligid ko. Hinihintay kong balikan ako ng babaeng iyon. Masama ba akong tao kung ang hinihintay ko ay ang babaeng iyon at hindi si Vill?

Napailing na lang ako sa aking iniisip hanggang may narinig na akong mga yapak.

Binalikan na niya ako.

“H—heto siya, oh! H—hindi ko siya kayang buhatin papunta sa police station.”

Narinig ko muli ang boses niya na siyang pagkabog na naman ng aking puso.

Ang boses niya... Kaparehas ng kay Penelope.

Nakita kong may anim na paa sa aking harapan, kaya inangat ko ang aking tingin at doon ay nakita ko muli siya habang may kasamang dalawang tao.

Sino sila?

“Ano? Paki—tulungan naman ako na dalhin siya sa Police Station. Kailangan ko na kasing umuwi.”

Naririnig ko pa rin ang kanyang boses. Hindi ko napigilang mapangiti nang malaki.

Naramdaman kong may bumuhat sa akin, pilit kong dinidilat ang aking mga mata at nakita ko pa rin ang babaeng kahawig ni Pene.

“Mister, sandali lang po, ha? Papunta tayo sa Police Station. Doon ka namin dadalhin. Kasi kailangan ko na pong umalis.”

Nakatitig lang ako sa kanyang magandang mukha. Sobrang maamo ng kanyang mukha. Sobra.

Gusto kong hawakan ang kanyang pisngi pero agad ko ring binaba. Hindi ako karapat—dapat na hawakan ang magandang mukha niya.

Pilit kong nilalabanan ang antok ko kaya mas pinili kong ipikit lamang ito habang pinapakinggan ko siya.

“Iha, anong kailangan ninyo?”

May panibagong boses akong narinig.

“Ah, Sir, kailangan niya po ng tulong. Hindi ko po alam kung taga—saan po siya. Nakita ko lang po kasi siyang nakahandusay sa may gilid ng parking lot sa Flavor of the Month Bar po. Hindi ko naman po makausap nang maayos dahil puro ungot lang po ang sinasagot sa akin.”

“Baka naman jowa mo ito? Tapos naghiwalay na kayong dalawa kaya naglasing, ha? Tapos ayaw mong ibalik sa kanila kasi naghihintay ang new boyfriend mo sa bar na iyon.”

What the fudge scenario is that?

Matagal bago siya sumagot hanggang narinig ko muli ang kanyang boses. “Ay, walang ganoʼn, Sir. Single po ako since birth and virgin pa po ako. Ang dami ko nga pong problema sa acads ko kaya bakit magdadagdag pa po ako... Talagang hindi ko po siya kakilala. Nakita ko lang siya roon... Akala ko po ay nagpa—prank lang po ito. Alam ninyo naman po... Ang daming content creator sa atin. Hindi mo na alam kung sino ang totoo.”

May narinig pa akong sinabi ng kausap niya hanggang may nararamdaman akong kumakapa sa akin.

Anong ginagawa nila sa akin?

“Sir? Tinitignan lang namin ang information ninyo? Para matawagan namin ang family ninyo. Wala kaming kukunin, ID ninyo lang.”

Nakadilat ng kalahati ang aking mga mata nang marinig ko ang sinabi ng isang lalaking naka—blue uniform. Wala sa kanila ang atensyon ko kung ʼdi sa tumulong sa akin.

“Um, Sir, tapos na po akong magsulat. Pʼwede na po ba akong umalis? Magha—hatinggabi na rin po kasi at sa Kyusi pa po ako nakatira.”

No, huwag mo kong iwan.

“Sige. Pʼwede ka na umuwi. Kami na bahala kumontact sa pamilya niya.”

No, hintayin mo ang kasama ko.

Gusto kong malaman ang pangalan mo.

Pilit ko siyang inaabot habang nakatingin pa rin ako sa kanya ,kahit malabo ang rehistro niya sa akin, alam kong sobrang ganda niya.

I want to know kung ano ang name niya.

“Mr. Santi Lazaro? Isang Lazaro pala ang isang ito. Tawagan natin si SPO1!”

Narinig ko ang kanilang mga boses na nagkakagulo. Whatʼs wrong with my surname?

Alam ko namang malaki, kilala at mayaman ang family namin, pero ang ganitong reaction nila? Para silang naka—jackpot sa akin.

Fudge!

Hindi ko na talaga kaya. Pipikit na ang mga mata ko hanggang dumilim na ang aking paligid.

Nagising ako nang may kumalabit sa akin. Napapitlag ako at napatingin sa buong paligid, nasa Police Station ako. “Fudge!” madiin na sabi ko habang may nakatingin sa akin na dalawang pulis. “Sorry.” Hingi ko agad ng pasensya sa kanila.

“Sir Lazaro, parating na ang kakambal ninyo kaya ginising na namin kayo.” sabi ng isang pulis sa akin.

“Hmm... I—iyong babaeng nagdala sa akin dito... A—anong pangalan niya? I want to know her name,” sabi ko sa kanila.

Nakita ko ang tinginan ng dalawa. “Pre, anong pangalan nuʼng babaeng nagdala kay Sir Lazaro? Naitanong mo ba?”

“Hindi ko naitanong! Teka, tignan ko sa sulat niya kanina!” Sinundan ko ang lalaking huling nagsalita. “Wala ring pangalang nakasulat!”

Iyong babae. Anong pangalan niya?

Bakit kasi hindi nila nakuha.

“Fudge!”

Nagulo ko ang aking buhok habang naiinis ako sa aking sarili.

“Sir Lazaro, pasensya na po. Hindi po namin nakuha ang pangalan niya. Bigla rin po siyang umalis agad—agad. Sa Kyusi pa raw po kasi ang bahay niya.”

Kyusi?

Masyadong malaki ang Kyusi.

Saan ko siya unang hahanapin doon?

Kahit anong mangyari ay hahanapin ko pa rin siya.

Gusto kong humingi ng salamat sa kanya.