ตอนที่ 29 เราไม่มีอะไรติดค้างกัน

1747 Words

ธารมิกาเข้าไปในห้องทำงานหยิบเอาสมุดเช็คออกมา แล้วเขียนสั่งจ่ายให้กับเขาสี่สิบล้านตามจำนวนที่เขาชดใช้ค่าเสียหายมา แล้วเก็บใส่กระเป๋าก่อนจะให้รุ้งรวีจัดพวกของเยี่ยมที่มีในบ้านไปให้ บ้านของเธอมีผลไม้และพวกเครื่องดื่มบำรุงกำลังอยู่แล้วจึงไม่ต้องวิ่งซื้อหา จัดของเสร็จเธอก็เตรียมตัวพาเจ้าตัวแสบขึ้นรถ ภูธรที่ตื่นมาอีกครั้งใบหน้าเริ่มลดบวมลงแล้ว เขาเอาเงินแบงก์พันแนบไว้ที่หัวใจ หลังจากฟังเรื่องที่แม่เล่าเขาร้องไห้ตลอดคืนแต่ก็ยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าเขาเห็นหน้าลูกแล้วนะ วันนี้ใบหน้าของภูธรเบิกบานขึ้น เขาอยากหายเร็ว ๆ ทั้งกินยาและพักผ่อนรวมทั้งกินโจ๊กจนหมดถ้วย แม้ว่าจะเจ็บเพียงใดแต่ความเจ็บปวดนั้นมันหายไปสิ้นเชิงเมื่อเขารู้ว่าธารมิกายังอยู่ใกล้ ๆ เขาแม้รู้ว่าเธอเจ็บปวดที่มาพบเขาก็ไม่เป็นไร เขาไม่ได้เรียกร้องแค่ขอยืนมองเธออยู่ห่าง ๆ ก็พอ เสียงรถแล่นมาจอดที่หน้าบ้านพร้อมกับเสียงของรุ้งรวีเช่นเคยภูธรร

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD