Gladi POV.
Hindi ko alam kung gaano katagal akong umiiyak doon. Pakiramdam ko tuluyang nawasak ang buong pagkatao ko matapos akong talikuran ni Master M.
Hindi ko akalaing kaya niya akong iwan nang ganoon kadali… walang lingon o kahit salita ng pamamaalam. Parang hindi naging totoo ang lahat ng pinagsamahan namin. At parang hindi niya ako minahal kahit minsan.
Napahigpit ang hawak ko sa aking tiyan habang pilit pinipigilan ang paghikbi. Ngunit mas lalo lang sumasakit ang dibdib ko.
“Glad…”
Marahan akong niyakap ni Avvi mula sa likuran.
“At least… huminga ka muna,” umiiyak din niyang sabi.
Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng yakap na iyon… mas lalo akong napaiyak.
“V-Vi…” basag kong tawag. “Iniwan na niya kami ni Baby… ”
“Huwag mo ng isipin ‘yon ngayon.”
“Hindi ko siya masi
