ALENA:
Bumukas ang kanyang mga mata. Gising ito, gising si Fabio. Hinawakan niya ang mukha ko. Ramdam ko ang init ng kanyang palad na para bang apoy, kaya't nag taka na ako at hinawakan ang kanyang noo.
"Nilalagnat ka." Unang beses sa buong buhay naming magkasama ay nagkasakit ito. Likas na malakas ang pisikal na pangangatawan ni Fabio ngunit hindi sa ganitong pagkakataon. Ngumiti lang ito at hinila ako para yakapin kaya't mas lalo kong naramdaman ang init ng katawan nito.
"I love you Alena, I love you." Paulit ulit niyang ibinulong sa akin habang namamaos ang boses. Kumabog ng husto ang aking puso. Hindi ganito si Fabio noon kaya't hindi ko mapigilang hindi manibago.
"Fabio"
"Mahal mo parin ba ako?" Tanong nito.
"Stupid!" Hindi ko maiwasang hindi mapamura paano ko ba siya hindi mama
