"Nay, gising kana!" Naunang tumakbo si Dia sa kinalalagyan ng ina. Naagapan ang tumor nito at naoperahan agad sa tulong ni Alena at Fabio.
"Krusita." Hinaplos naman ng asawa nito ang kanyang mukha.
"Anong nangyare?"
"Nay na coma kayo. Akala namin mawawala kana sa amin nay." Umiiyak na saad ng dalaga.
"Anak bakit niyo ako dinala dito? Hindi natin kaya dito."
"Nay may tumulong sa atin." Tumayo si Dia at binigyan ng puwang ang dadaanan ng kanyang kapatid. Malayo pa lang ay nanlaki na ang mga mata ni Krusita at kusa ng umagos ang mga luha. Kay tagal na panahon.
Niyakap nito ng mahigpit si Alena at ganoon din siya sa ina. Dekada ang lumipas bago niya muling masilayan ang kagandahan ng anak.
"Inay dito na po kayo titira ng tatay." Ipinakita ang simpleng bahay sa Villa na malapit lamang sa
