ชายหนุ่มแต่งชุดสูทสีดำ เดินเข้าไปในโบสถ์แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นโบสถ์เล็กๆ ที่ตั้งอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างไกลจากชายฝั่งหลายร้อยไมล์ “หลวงพ่อครับ” เขายืนอยู่ตรงช่องเล็กๆ ที่เดิม ที่เขาเคยยืนมาจนนับครั้งไม่ถ้วน ในรอบหลายเดือนมานี้ “ผมรู้ว่ามันน่าเบื่อ แต่หลวงพ่อก็ไม่อาจปฏิเสธหน้าที่ได้นี่ครับ” ผู้ซึ่งถูกเรียกขาน ส่งสัญญาณให้รู้ด้วยการกระแอมว่าฟังอยู่ “เราก็ไม่ต่างกัน ที่ไม่อาจปฏิเสธหน้าที่ได้” เขาถอนหายใจ ยิ้มมุมปากนิด ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ แล้วเขาก็หันหลังเดินจากมา ชายหนุ่มผู้สง่างาม เดินมาตามทางเดินที่ทอดยาว ที่ผ่ากลางห้องโถงใหญ่ เขาหันหลังให้กับภาพตรงสุดปลายทางนั้นอีกครั้งในวันนี้ รูปปั้นพระเยซูคริสต์ ที่ถูกกางเขนตรึง แต่ก็ยังสง่าและงดงามเสมอ ไพรัลย์กลับมาที่รถซึ่งจอดรออยู่ เขาขับมันด้วยตัวเอง แล่นรอบเกาะบนถนนสายขรุขระเพื่อกลับไปยังรีสอร์ตหรูหราที่ตั้งตระหง่าน อว