"DADDY, kumain ka na," nangingiting untag ni Nastya kay Kirst dahil hayon at panay ang titig nito sa kaniya habang kumakain sila sa may hapagkainan.
Hindi naman totoo iyong sinabi niya noon kay Kirst na ayaw na niyang pumunta sa Cebu. Kahit na para bang ayaw sa kaniya ng lugar na iyon dahil palaging may nangyayaring hindi maganda kapag naroon siya. Pero hiling niya na sana ay maging smooth lang ang pagsasama nila roon ng nobyo sa lilipas na isang linggo.
"The truth is, hindi pa rin ako makapaniwala na narito ka ngayon, mommy. Matapos nang nangyari maghapon, here you are, nasa harapan ko."
Hinawakan niya ang isa nitong kamay at pinisil. Matamis pa nang ito ay muli niyang ngitian. "Daddy, sana masaya ka."
Hinalikan nito ang likod ng kamay niya na nakahawak sa kamay nito. What a sweet ges
