Chapter 4 เธอคนแรก

1552 Words

01.52 น. “ อะไรของมันว่ะอีกัส “ จู่ๆพี่เรนนี่ที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ก็ขมวดคิ้วแล้วบ่นขึ้นมา แต่ชื่อของคนที่พี่เรนนี่บ่นให้นี่ทำให้ฉันหูผึงทันที ด้วยความที่ผับกำลังปิดทำให้ตอนนี้มีแค่เสียงเพลงช้าๆที่เปิดคลอไว้แค่นั้น ทำให้ฉันได้ยินเสียงพี่ๆคุยกันชัดมากๆ “ อะไรของมึงอีเรน ผัวกูทำไม “ พี่นิว เพื่อนชายใจหญิงของพี่เรนนี่หันหน้ามาถามอย่างสงสัย “ ก็ร้อยวันพันปีเคยทักหากูที่ไหน แต่วันนี้ทักมายิกๆเลย “ พี่เรนนี่เงยหน้าขึ้นมาพูดแล้วขมวดคิ้ว “ ทักมาว่าไง “ พี่ไอรีนเพื่อนอีกคนของพี่เขาถามขึ้นบ้าง “ ก็บอกว่าให้กูกลับ มันดึกแล้ว เนี่ย พวกมึงว่ามันแปลกมั้ยล่ะ “ “ รึว่าบางทีผัวกัสมันจะเปลี่ยนรสนิยมมาชอบมึง “ พี่ไอรีนพูดขึ้นแล้วทำท่าคิดหนัก แต่ประโยคที่พี่เขาพูดนี่ทำให้ฉันเกือบหลุดขำออกมา ฮ่าๆๆๆๆ “ อีดอก อย่างอีกัสนี่นะ พูดอะไรก็ใช้สมองคิดหน่อยค่ะ “ พี่นิวพูดแล้วใช้นิ้วจิ้มที่หัวพี่ไอรีนอย่างแรง “ มันอาจจะห่วงเพื่อนก็ได้ “ “ ไม่มีทาง คบกันมาตั้งแต่เด็ก คนอย่างไอ้กัสน่ะหรอ ไม่ใช่แน่นอน “ พี่เรนนี่ส่ายหน้า “ แล้วมันจะทักมาหามึงทำไมยิกๆว่ะ “ “ ก็ว่ามันแปลกๆ “ ชิ้ง เฮือกกกกกก พี่เรนนี่พูดขึ้นแล้วหันขวับมาทางพวกฉันทันที ฉันนี่เกือบหลบสายตาพวกพี่ๆเขาไม่ทันแหนะ “ อะไรอีเรน มองอะไร “ “ เออๆ ช่างเหอะ กูคงคิดไปเอง ป่ะๆ กลับกันเถอะค่ะลูกสาว “ จากนนั้นพี่เรนนี่ก็ตัดบทไปแล้วชวนพวกฉันกลับทันที ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกแล้วก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ มันไม่มีน่าจะมีพิรุธอะไรนะฉันว่า คอนโด SV 02.14 น. หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนและพี่ๆแล้ว ส่วนลูกพีชนางโดนพี่ซันลากออกไปตั้งแต่แรกๆแล้ว นางก็ส่งข้อความาบอกว่ากลับถึงห้องแล้ว ฉันกับเพลงก็กลับมาคอนโด ฉันอยู่คอนโดเดียวกับเพลง แต่คนล่ะห้อง แต่ปกติฉันจะอยู่บ้านนะ เพราะบ้านฉันก็อยู่ใกล้ๆนี่เอง พ่อแม่ฉันอยู่บ้านแถวชานเมือง แล้วที่ฉันมาอยู่คอนโดก็เพราะว่าอยู่บ้านมันเงียบเหงาเกินไป ฉันเป็นลูกคนเดียว การที่จะอยู่บ้านหลังใหญ่ๆคนเดียวเนี่ยมันคือเรื่องที่ยากมาก แต่ก็ถือว่าฉันกลับไปนอนบ้านบ่อยมาก เพราะบ้านฉันใกล้มหาลัยมากกว่าคอนโดอีก ส่วนคอนโดเนี่ย เอาไว้นอนเวลาไปผับไปเที่ยวนี่แหละ เดี๋ยวแม่นมฉันบ่นเอาถ้าเมากลับบ้าน ขี้เกียจฟังคุณพ่อกับคุณแม่บ่นต่ออีก ลืมบอกไปเลยสินะว่าบ้านฉันทำธุระกิจเกี่ยวกับรีสอร์ท และพ่อของฉันก็ทำธุรกิจในเครือของ SB กรุ๊ป ฉันเป็นลูกคนเดียว ซึ่งแน่นอนว่าพ่อกับแม่ก็รักและตามใจฉันมาก ก็ยอมรับนะว่าเป็นคนค่อนข้างเอาแต่ใจพอสมควร นิสัยฉันก็ไม่ได้ดี ฉันก็มนุษย์คนหนึ่งอ่ะเนอะ โกรธได้ร้ายเป็น ร้ายมาก็ร้ายกลับ เข้ามาแบบมิตรก็ได้มิตรกลับไป เมื่อกลับมาถึงห้องฉันก็หยิบโทรศัพท์มากดเข้าของพี่กัวเพื่อเขาว่าฉันมาถึงห้องแล้ว ทั้งที่จริงฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องรายงานเขาเลยด้วยซ้ำ ถึงใจจะติดอย่างงั้น แต่มือมันกลับส่งไปแล้วนี่สิ แชท : SUGUS “ ถึงห้องแล้วนะคะ “ เมื่อกดส่งแล้วฉันก็วางโทรศัพท์ไว้แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำทันที ครืด ครืด ครืด เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำฉันก็ต้องขมวดคิ้วทันที ใครกันโทรมาดึกขนาดนี้ แต่เมื่อเดินไปดูฉันก็ต้องสงสัยอีกครั้งเพราะคนที่โทรมาคือคนที่ฉันพึ่งส่งข้อความหาเขาก่อนเข้าไปอาบน้ำนี่เอง แถมยังวิดีโอคอลมาซะด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้กดรับ เพียงแต่รอให้สายมันตัดเอง และเมื่อสายมันตัดเองแล้วฉันก็กดเข้าแชทเขาทันที แชท : SUGUS “ มีอะไรรึป่าวคะ “ ฉันเกริ่นถามไป “ ทำไมไม่รับ “ “ พอดีอาบน้ำอยู่ค่ะ และตอนนี้ก็ไม่สะดวกรับด้วย “ ฉันตอบเขาไป ไม่ใช่ว่าฉันใส่ชุดนอนโป๊หรืออะไรหรอกนะ เหตุผลที่ไม่อยากรับคือ ตอนนี้ฉันหน้าสดค่ะ ฮัลโหล ก็รู้นะว่ามันไม่ได้แย่ ฮ่าๆๆๆ แต่มันก็ไม่ควรที่จะเปิดเผยให้คนที่พึ่งขอเบอร์ฉันวันนี้ดูหรอก ใช่มั้ยล่ะ พวกเธอเคยให้เบอร์ผู้ชายแล้วโชว์หน้าสดในวันนั้นเลยมั้ย หึหึ “ ทำไม? “ นี่เขาจะคิดว่าฉันซุกผู้ชายไว้ในห้องมั้ยนะ “ หน้าสดค่ะ “ ฉันตอบเขาไปตามตรง “ คิดว่ายังไงก็สวย “ เหี้ยยยยยย นี่เขาจะรุกแรงไปไหน ใจฉันเต้นตุ๊บๆๆ อ่าาาาา วันนี้ใจฉันเต้นผิดปกติไปหลายรอบแล้วนะ เอ๊ะ รึว่าฉันจะเป็นโรคหัวใจ “ ชมอย่างงี้ทุกคนใช่มั้ย? “ “ เธอคนแรก “ ฉ่าาาา อย่านะใบเตย เธออย่าไปหลงคารมเสือสิ “ ไม่เชื่อหรอก เตยไม่ใช่เด็กอมมือนะ “ “ คนแรกจริงๆ คนอื่นไม่มานั่งแชทกันอย่างงี้หรอกครับ “ คิ้วฉันกระตุกเล็กน้อยที่เห็นข้อความนี้ เขาตั้งใจจะบอกฉันว่ากับคนอื่นเขาไม่คุยอย่างงี้ แต่คงลากไปกินตับกันแล้ว ใช่มั้ย แต่ไม่รู้ทำไมฉันจึงรู้สึกนอยด์เล็กน้อย “ เข้าใจแล้วค่ะ งั้นขอตัวไปนอนก่อนนะคะ “ ฉันตัดบทแล้วปิดเน็ตทันที ใบเตย เธอมีสิทธิ์อะไรไปนอยด์เขาเนี่ย ยัยบ้า ฉันสบัดความคิดบ้าๆนี่แล้วชาร์ตโทรศัพท์ไว้ จากนั้นก็เดินไปทาครีมแล้วล้มตัวลงนอนทันที อย่าคิดถึงเขาใบเตย เขาคือเสือ เธออย่าหลงไปเป็นเหยื่อเขาเด็ดขาด นอนๆๆๆๆ 09.30 น. ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด อื้ออออออ ฉันลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่อยู่หัวเตียง อ่าาาา เมื่อยตัวชะมัด ง่วงด้วย แต่ฉันก็ต้องข่มความขี้เกียจแล้วลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำ ไม่ได้มีธุระนะ แต่ตอนนี้ฉันหิว เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเน็ตแล้วกดโทรออกหาเพลงทันที สายโทรออก : เพลง “ หิวววววว “ ทันทีที่เพลงรับสายฉันก็พูดขึ้นทันที “ ฉันอยู่ข้างนอก “ เพลงพูดมานิ่งๆ และฉันก็ได้ยินเสียงที่ดังเข้ามาตามสายก็เข้าใจทันทีว่าทำไมเพื่อนฉันต้องออกไปข้างนอกเช้าขนาดนี้ด้วย “ ง่ะ โอเคๆ ไปกินเดียวก็ได้ “ ฉันว่าเสียงเศร้า ฉันเป็นที่เกลียดการกินข้าวคนเดียวเป็นที่สุด เพราะมันให้ความรู้สึกเหงาๆอ่ะ กินไปแลอยากจะร้องไห้ไป ฉันนั่งลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง ในหัวตอนนี้กำลังคิดว่าจะต้มมาม่ากินที่ห้องหรือว่าจะสั่งเซอร์วิสจากข้างล่างคอนโดมาดี แต่สายตาฉันก็พลันไปเห็นแชทที่เปิดทิ้งค้างไป ทำให้ฉันนึกไปถึงคนที่ฉันชิ่งหนีเขาไปนอนเมื่อคืน นึกแล้วก็ตลกตัวเอง ไปนอยด์เขาด้วยเหตุผลบ้าๆอย่างงี้ได้ไง และเมื่อกดเข้าอ่านแชทเขาแล้วฉันก็รู้สึกเขินๆเล็กน้อย แชท : SUGUS “ เฮ้ เดี๋ยวสิ “ “ โกรธหรอ “ “ ไม่ได้ตั้งใจพูดถึงคนอื่นนะ “ “ ถ้าโกรธก็ขอโทษนะครับ “ “ เธอออออ “ “ นอนจริงดิ “ “ เตย “ “ น้องเตยค้าบบบบบ “ “ ถ้านอนแล้วก็ฝันดีนะครับ “ ฉันชั่งใจเล็กน้อยว่าจะตอบกลับเขาไปดีมั้ย แต่มือนี่ไปแล้วจ้า “ มอร์นิ่งค่ะ “ฉันเลือกที่จะมองข้ามผ่านเรื่องเมื่อคืนไปแล้วทักข้อความอื่นไปแทน “ ครับ มอร์นิ่งครับ “ และพี่กัสก็ตอบกลับมาแทบจะทันที ทำไมเขาตื่นเช้าจัง เมื่อคืนข้อความสุดท้านที่เขาส่งมานี่มันเกือบจะตีสี่แล้วนะ แล้วนี่ฉันจะพูดกับเขาไปต่อยังไงดีเนี่ย “ ทำอะไรอยู่ กินข้าวรึยัง “ และขณะที่ฉันกำลังคิดอยู่นั้นพี่กัสก็ส่งข้อความมาก่อน “ พึ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ กำลังจะไปหาอะไรกิน “ ฉันตอบไปแล้วพิมพ์ต่อ “ ไปด้วยได้มั้ย “ “ ไปกินข้าวกันมั้ยค่ะ “ และข้อความที่เด้งขึ้นพร้อมกับมือฉันที่กดส่งไปเรียบร้อยแล้วทำเอาหน้าฉันร้อนผ่าว อย่างงี้เรียกว่าใจตรงกันได้มั้ยนะ “ คุณได้แชร์โลเคชั่น “ ใบเตย เธอเป็นคนขี้อ่อยอย่างงี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน “ 30 นาที ถึงครับ “ . . . . . . . By อินชา นางเอกก็จะอ่อย พระเอกก็จะอ่อย มารอดูกันว่าไรท์แต่งได้จะรอดหรือจะร่วง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more