Bumuhos ang mga luha buhat sa mga mata ni Mikaella, hindi niya alam kung ano ang gagawin sa sandaling 'yon pero sa pagtawag sa kanya ni Lorraine ng ate ay dama niya ang pagtanggap dito
Matamis ang ngiting ibinigay rito paglingon, pagbaling sa ina nilang nasa tabi nito ay nakitang tulad nila ay umiiyak din.
"Salamat, anak sa pagtanggap mo sa kapatid mo," luhaang wika ng ina.
Agad namang naisip ni Lorraine ang damdamin ng ama sa ginawa niya, paglingon dito ay nakitang blangko ang mukha.
"Daddy," usal niya at napatingin sa kanya ang kanyang daddy.
"Don't worry, anak, ayos lang ako," anito. "Masaya ako kung saan ka masaya," hirit pa nito na kina-guilty niya.
Bumaling siya sa ina na noon ay hinahaplos-haplos ang kanyang buhok.
"Anak, sorry kung ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob
