Claimed By Ninong Senator [SSPG]

NINONG SENATOR 7

Lorna's POV

Pagkapasok ko pa lang sa mansion ay agad kong hinanap si Ninong senator. Nakauwi na kaya siya?

"Nandito ka na pala, hija. Kamusta ang first day?" bigla na lang sumulpot sa aking harapan si Manang Sasa.

"Okay naman po, Manang. Medyo napagod lang ng kaunti. Nakauwi na po ba si Ninong Senator?" tanong ko habang inaalis ang sapatos ko.

Napailing siya. "Hindi pa, Iha."

"Ah... ganoon po ba." bakit bigla yata akong nalungkot?

Parang nawalan ako ng lakas. Pabagsak akong naupo sa couch at inilapag ang bag ko sa tabi.

"May gusto ka bang kainin? Ipaghain na kita," alok ni Manang Sasa.

Umiling lang ako. "Wala po. Pagod lang po ako pero hindi pa gutom. Aakyat na lang po muna ako sa kwarto para magpahinga, Manang."

"Sige, Iha."

Nginitian ko siya bago tuluyang umakyat.

Pagkapasok ko sa silid ay wala na akong ibang ginawa kundi ang maglakad papunta sa kama. Hindi na ako nagpalit ng damit. Humiga lang ako at pumikit.

Napagod yata ako.

Ilang segundo pa lang ang lumilipas ay tuluyan na akong nilamon ng antok.

...

Nagmulat ako ng mga mata nang maramdaman ang matinding pagkalam ng aking sikmura.

Napaupo ako sa kama at napahawak sa tiyan.

"Nagugutom ako." napangiwi na lang.

Naalala kong hindi pala ako nakakain ng hapunan kanina bago matulog.

Sinulyapan ko ang orasan sa bedside table.

Ala-una na ng madaling-araw.

Huminga ako nang malalim bago tuluyang bumangon. Bago nga ako lumabas ay naglinis muna ako ng katawan. Hindi ako nakapagpalit ng uniform bago matulog kaya ito nagpalit na muna ako ng pantulog. Pares ng pajama ang sinuot ko pagkatapos kong magbihis ay lumabas na rin ako.

Tahimik ang buong mansion habang naglalakad ako sa pasilyo. Tanging naririnig ko lang ay ang sarili kong mga hakbang.

Pagdating ko sa kusina ay agad akong naghanap ng makakain. Mabuti na lang at maraming nakahandang pagkain.

Nag-init ako ng kanin at kumuha ng chicken cordon bleu. Pagkatapos ay dinala ko ang plato sa mesa at nagsimulang kumain.

"Solve na rin ang gutom ko." mahina kong bulong matapos ang unang subo.

Tanging tunog lang ng kutsara at tinidor ang maririnig habang kumakain ako. Ngunit maya-maya nabulabog iyon nang makarinig ako ng ingay mula sa entrance ng dining area.

Napatigil ako sa pagsubo kasabay ng pagkunot ng aking noo.

May narinig akong mga yabag palapit rito sa kinaroroonan ko.

Biglang bumilis ang t***k ng puso ko. Hindi kaya may masamang nakapasok? O 'di kaya magnanakaw?

"S-sino 'yan?" malakas kong sigaw.

Huminto ako sa paghinga habang nakatitig sa entrance ng dining area.

Makalipas ang ilang segundo ay may isang taong lumitaw sa paningin ko

Nanlaki ang mga mata ko ng makilala kung sino ito. "Ninong?"

Pasuray-suray siyang lumakad papasok dito. Sa takot kong baka matumba siya ay napatayo ako at mabilis na kumilos upang lapitan ito.

"Ninong, ano ba kayo? Bakit naglasing po kayo?" natatarantang tanong ko. Kahit na naiinis ako sa kaniya dahil sa ginawa niyang pagkuha sa akin ay may awa pa rin naman ako.

Inalalayan ko siyang maglakad patungo sa dining chair.

"Ninong, dahan-dahan lang po." nahihirapan man ay nagawa ko naman siyang ihatid sa dining chair upang paupuin. Pag-upo niya ay bahagyang bumukas ang nakabutones niyang polo sa kaniyang dibdib.

Amoy alak si Ninong.

"Ninong..." tinapik ko ang kaniyang mukha. Hindi ko tuloy maiwasang titigan ito. Namumula ang mukha niya at namumungay ang mga mata.

Pagmulat niya ng kaniyang mga mata. Diretso sa akin ang paningin niya. Ngumiti siya nang makita ako.

"Ang maganda kong inaanak." nalalasing niyang sambit. Lumapat ang kaniyang palad sa aking mukha at maingat itong hinaplos. Dahil sa ginawa niya biglang tumibok ng mabilis ang aking puso.

"Diyos ko." hindi ko napigilang mapa-sign of cross na lang.

"Ninong, saan ka po ba galing? Bakit po ba naglasing kayo ng sobra. Hindi mo naman po kaya eh!" napakamot na lang ako sa ulo.

Napangiti lang siyang muli at muling hinaplos ang aking mukha. Kaagad kong iniwas ang mukha ko. Maya maya ay ibinalik ko lang din ang paningin sa kaniya.

"Ikaw?" tanong niya habang nakatitig sa akin. "Anong ginagawa mo rito sa mga oras na 'to?"

Bumaba ang tingin niya sa plato ko.

"Ngayon ka lang kumain?" kumunot ang noo niya. "Saan ka galing bakit ngayon ka lang kumakain?"

"Nakatulog po ako kanina, Ninong. Kaya ngayon lang ako nakakain. Nagising po akong kumakalam ang sikmura."

Ilang segundo siyang hindi nagsalita. Nakatitig lang siya sa akin gamit ang mapupungay niyang mga mata.

Tila may gusto siyang sabihin, ngunit nanatili lamang siyang nakatitig sa akin. Ito na naman yung titig niya. Ang huli kong nasilayan ang mga mata niyang nakatitig sa akin ng ganiyan ay noong kausap ko siya sa video call.

"Ninong—"

"Lorna..."

Nanlaki ang mga mata ko ng bigla na lamang siyang yumakap sa akin.

"Ninong...a-anong ginagawa mo?" kinakabahang tanong ko sa kaniya habang nakahawak sa mga braso niya. Unti-unti siyang yumuko at sa isang iglap lang ay lumapat ang kaniyang labi sa akin.

Nanlaki kaagad ang mga mata ko.

His lips were so soft.

Oh my God! Anong nangyayari sa akin?

Nagtagal ang paglapat ng labi niya bago ko nagawang itulak siya. Ngunit hindi ko siya nagawang ilayo sa akin. Sa halip ay binuhat niya ako at pinaupo sa dining table.

"N-ninong..." napaawang ang labi ko.

His eyes burned with desire. Before I could utter another word, his hand slid to my thigh and gave it a gentle yet possessive squeeze. A soft gasp escaped from my lips.

First time kong mahawakan doon. Kahit na sa labas lamang 'yon ng pajama ay ramdam ko ang init ng kamay niya.

Mabilis na gumapang ang kamay niya sa garter ng pajama ko at tuluyan ng pumasok ito sa loob. Pinigilan ko ang kamay niya ngunit wala rin akong nagawa dahil tuluyan na nga itong nakapasok at ngayon ay maingat na humahaplos sa aking p********e.

"f**k! You're wet, baby. I can feel it." Ninong whispered hoarsely.

Biglang nanayo ang mga balahibo sa narinig ko. Oh my God! Si Ninong pinagpapantasyahan ako?

Nang maramdaman ko ulit ang paggalaw ng kamay niya habang hinahaplos ang p********e ko mula sa ibabaw ng panty ko ay hinawakan ko na ang kamay niya upang pigilan ulit ito.

"No! Ninong, stop." pigil ko. Naimulat niya ang kaniyang mga mata at tila natauhan.

"Lorna?" sambit niya na tila hindi makapaniwalang ako itong nasa harapan niya.

"Ninong, bakit mo po ako hinalikan? Hinawakan mo rin ang maselang bahagi ko."

"I-I'm sorry, I lost my control."

Hindi na ako nagsalita pa. Mabilis kong binawi ang sarili. Bumaba ako mula sa dining table at tumakbo na palayo sa kaniya.

Hindi ko rin alam kung anong nangyayari sa akin. Ang lakas ng t***k ng puso ko. Hingal na hingal ako ng makarating sa kwarto. Pagpasok ay kaagad kong sinarado ang pinto sabay sapo ng dibdib ko. Napasandal habang kagat ang aking labi. Hinaplos ko pa ang labi ko dahil hanggang ngayon nga ay para bang nakalapat pa rin ang labi ni Ninong.

"Patawarin niyo po ako." napatingala ako at nagdasal.

Nang makabawi ay naglakad na ako patungo sa kama. Dahan-dahang umupo. Para bang wala ako sa aking sarili. Hindi ko alam kung hihiga ba ako o uupo na lang dito buong magdamag.

Kahit malamig naman pero pinagpapawisan ako.

-------

Third Person POV

"f**k!" napamura ng malutong si Leandro ng magising siyang masakit ang ulo. Sapo ang noo habang nakaupo sa kama. Walang suot na pang-itaas at tanging pajama lamang ang suot pang-ibaba.

Natigilan siya ng biglang maalala ang nangyari kagabi. Kahit na lasing siya ay hindi niya nakakalimutan ang nangyari. "Damn it!" marahang sinampal ang sarili. "What have I done? I kissed Lorna last night, and I can still feel the softness of her lips."

Goddamit!

Napalingon siya sa pinto ng marinig ang pagbukas nito. Natanaw niya si Manang Sasa palapit sa kaniya.

"Mr. Senator, tamang-tama gising ka na. Pinagluto kita ng soup alam ko kasi magkakaroon ka ng hang-over. Lasing na lasing ka kagabi. Buti na lang at nakita kita sa dining kung hindi baka doon ka na nakatulog. Nagpatulong na nga lang ako kay Nestor." tukoy niya sa isang lalaking nagtatarabaho dito.

"Thanks, Manang."

Inilapag nito ang soup bowl sa side table.

"Humigop na po kayo ng sabaw habang mainit pa, Mr. Senator."

"Si Lorna?"

Napahinto si Sasa.

"I mean...kumain na ba siya?"

"Ang batang iyon. Hindi pa nga lumalabas ng kwarto. Pinuntahan ko kanina pero naka-lock ang pinto kaya hindi ako makapasok."

Naningkit ang kaniyang mga mata. "Hindi ba't may pasok siya?"

"Iyon na nga rin po ang inaalala ko, Mr. Senator. Baka tulog pa rin ang batang iyon hanggang ngayon."

Sinubukan niyang tumayo sa kama ngunit pinigilan siya ni Sasa. "Mr. Senator, baka bigla kayong matumba. Saan ho kayo pupunta?" inalalayan siya ni Sasa

"I'll go check on her."

"Si Lorna ho ba Mr. Senator? Huwag ho kayong mag-alala baka nga ay tulog pa 'yon hanggang ngayon. Nagising yata 'yon kagabi dahil may pinagkainan sa mesa kagabi. O baka ikaw ang kumain kagabi, Mr. Senator?"

"No."

"Ibig sabihin yung inaanak niyo ang kumain kagabi. Buti hindi kayo nag-abot sa dining area."

Tumikhim siya. Bigla niyang naalala ang nangyari kagabi. "I need to see her." sinubukan niya ng maglakad palabas ng kwarto. Sumunod naman si Sasa at habang naglalakad siya ay nasa likuran lang niya ito.

Hanggang sa makarating sa kwarto ng inaanak niya.

"Lorna!" sambit niya kasabay ng pagkatok sa pintuan ng silid nito.

Walang sumasagot kaya naman inutusan niya si Sasa na kunin ang spare key sa kaniyang kwarto. Nasa drawer lamang ito. Nagmadaling umalis si Sasa upang kunin ang spare key sa kaniyang kwarto.

Ilang minuto ang lumipas ay bumalik rin kaagad si Sasa.

"Sir, ito na po."

Mabilis niyang kinuha ang spare key at binuksan ang pintuan ng silid ni Lorna.

Nang makapasok ay kaagad niyang tinahak ang kama. Doon niya nasilayan ang inaanak na nakatalukbong ng kumot.

"Sir, mukhang tulog pa nga." natatawang sabi ni Sasa.

Napabuntong hininga siya bago niya nilapitan ito.

"Lorna..." tawag niya ngunit hindi man lang ito gumalaw. Dahan-dahan niyang hinawi ang kumot na nakatalukbong sa katawan nito. Tumambad sa kaniya ang namumutlang mukha ng dalaga.

"Lorna..." muli ay tawag niya. Mabilis na sinalat ang noo nito. Napatingin kaagad siya kay Sasa nang maramdamang mainit ang noo ng dalaga. "s**t! She has a fever."

Napatakip ng bibig si Sasa. "Jusko! Buti na lang naisip mo kaagad na puntahan siya dito, Mr. Senator." nag-aalalang sabi ni Sasa.

"Manang Sasa, go get some medicine and a cold compress."

Mabilis namang kumilos si Sasa upang kumuha ng gamot.

Naupo naman siya sa tabi ni Lorna at muling sinalat ang noo nito. Napaungol ito bigla.

"Ninong senator..." sambit nito.

"Sshhh..."

"Hindi ka na ba lasing? Hindi mo na ba hahawakan ang —"

Kaagad niyang tinakpan ang bibig ng dalaga.

"Stop it. I was drunk last night. That's all."

"Buti naman po. Hindi po kasi ako nakatulog hanggang sa manlamig ang katawan ko. Nilagnat po yata ako ng dahil doon sa ginawa mo sa akin kagabi. Huwag mo ng uulitin 'yon, Ninong. . .please. Iba kasi pakiramdam ko. Nag-init ako pagpasok ko sa kwarto." matuwid na sabi ng dalaga.

Bahagya siyang napangiti dahil sa kainosentihan nito. Para bang hindi pinag-iisipan ang sinasabi. Basta na lang lumalabas sa bibig nito ang gustong sabihin.

Maya maya nga ay dumating din si Sasa. May dalang gamot at cold compress. Ibinigay ito sa kaniya.

"Ninong, ano po 'yan?"

"Cold compress." sagot niya tsaka dinampi ito sa noo ng dalaga.

Binalingan niya si Sasa. Muli itong inutusan na kumuha ng soup upang makahigop na rin ng mainit na sabaw si Lorna at mainom nito ang gamot.

"Ninong, nilalamig po ako. P-puwede bang yakapin niyo ako?"

Bahagya siyang natigilan sa naging request nito. Napalunok siya sabay tingin sa dalaga.

"O-okay." unti-unti siyang lumapit dito upang yakapin. Nang maglapat ang kanilang katawan doon niya naramdaman ang dibdib ng dalaga. Bigla siyang nag-init at kahit na malamig sa loob ng kwarto ay bigla siyang pinagpawisan.

Iba talaga ang dating ng batang ito sa katawan niya. Tuwing nalalapat ang sarili sa inosenting katawan ng dalaga ay nag-iinit na kaagad siya.