ตอนที่ 32 : ไม่ให้เธอไปไหน

1668 Words

สายตาคมสีนิลยังคงทอดมองใบหน้าของคนที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกแกร่ง มินตราหลับไปนานแล้วแต่ชายหนุ่มยังคงลืมตาอยู่ เฝ้ามองเธออยู่แบบนี้เนิ่นนาน ดรัณภพยิ้มเล็กน้อยขณะเคลื่อนมือสัมผัสแก้มของเธอ เขาโน้มเข้าไปจุมพิตเบา ๆ ที่หน้าผากมน "ฝันดีมิน" เขาจะบอกเธอแบบนี้ทุกคืน ขอแค่ให้เธออยู่ก็พอ ดรัณภพลุกขึ้นไปใส่เสื้อคลุม เขาย่างกรายออกไปริมระเบียง ก่อนนั่งลงจุดบุหรี่สูบอยู่เงียบ ๆ บรรยากาศยามค่ำคืนทำให้เขาสามารถใช้ความคิดได้อย่างมีสมาธิมากขึ้น จะทำอย่างไรดี... 'แต่แกอย่าลืมว่าแกกับมินตราไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน' คำพูดของบิดาเขาทำให้ดรัณภพต้องขมวดคิ้วหนักขึ้น เขาสูดกลิ่นบุหรี่เข้าปอดอย่างหนักก่อนพ่นมันออกมาให้ควันขาวล่องลอยไปตามสายลม ตอนนั้นเขาออกจะชอบด้วยซ้ำที่ไม่มีพันธะติดพันกันในทางกฎหมาย ทว่าตอนนี้กลับรู้สึกเสียใจในภายหลัง เพราะเท่ากับว่าเขาแทบเหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ได้เลย หากวันนั้นมินตราตัดสินใจจะไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD