Chapter 59
Inah
Titig na titig ako sa litratong hawak ko habang nasa loob kami ng elevator. Nakasandal ako sa dingding. What Brando said kept on rolling over and over inside my head, detail by detail. I didn't miss anything. Lahat ay tanda ko, ang mga kwento ng tiyuhin ko raw. I was thankful Brando volunteered to handle everything. Nandito siya nakatayo bilang kaagapay ko sa bagay na ito, dahil wala akong sinuman. Isa akong anak na nangangapa sa dilim.
I read the dedication written at the back of the old photo. For how many times? A hundredth, I guess. Ganun pala si Daddy. Hindi ko alam na ang Daddy ko ay may kakayahan na mag-iwan ng dedication sa likod ng isang litrato. Ako siguro ang nasa tyan ng babaeng nandito, kaya lang, bunga ako ng pagkakamali nila kay Mommy. Kasal na si Daddy at
