JANINA'S POV
Tahimik sina nanay at Jonna pagdating ko sa dining para mag-almusal. Mukhang mga naninibago na walang Justin na nangungulit sa akin ngayon.
"Hindi nakapunta si Justin," saad ni nanay gamit ang malungkot na tono. Nagkibit balikat lang ako sa sinabi ni nanay.
Mukhang nakinig naman si Justin sa sinabi ko na tigilan na ako. Makakahinga na ako ng maluwag.
"Nagprisinta pa man din siya na siya ang magluluto ng almusal natin lagi," matamlay pa niyang wika.
Bakit siya lang ba ang marunong magluto ng almusal? Nakakapag-almusal naman kami ng normal noon. Ang o.a ni nanay.
"Pero may pinadala siyang pagkain," aniya sa huli gamit ang masiglang boses.
Naiiling na lang ako. Grabe. Nanay, ang rupok mo.
Hindi ako umimik. Mabilisan akong kumain ng almusal dahil susunduin ako ni Ma
