Mharimar's POV
Tahimik lang ako habang nakaupo sa passenger seat, pinagmamasdan si Nash na seryoso sa pagmamaneho. Buti na lang talaga nandiyan siya. Dahil kung wala siya, baka nakuha na ako ng mga lalaking humahabol sa akin.
Mukha namang mabait itong si Nash. Hindi ko tuloy mapigilan na palagi siyang sulyapan. Baka kasi sa looks lang siya mabait. Baka may tinatago rin sa loob nito. Naging judgemental ako ng ilang minuto kahit pa tinulungan niya na nga ako.
Hindi maalis sa akin ang magduda dahil sa mga taong humahabol sa akin kanina. Hindi ko alam kung sino ang pagkakatiwalaan mi. Wala akong atraso sa kahit na sino pero bakit palagi na lang ganito. Palagi na lang nalalagay sa alanganin ang buhay ko.
Pamilyar sa akin ang mga mukha ng dalawang lalaki na humahabol sa akin. Hindi ko lan
