İki gözüme de dikkatle bakarken bakışları tekrardan akışkan bir hal almıştı. Az önce ki gardını kısa süreliğine indirdiğini gördüm, ne yapacağına karar veremiyordu.
Bakışlarını çekip etrafı incelerken düşünceliydi. Derin bir nefes aldı ve öylesine konuştu. “Rüya…” Soluğunu yavaşça bırakırken devam etti “bu saçmalığa bir son verdiysen artık gideceğim.”
Gitmek? İtirafıyla beraber gönlüme o yangın ateşini atıp geri çekilmişti sanki. Korku dolu gözlerle, panik içerisinde ona bakmayı sürdürdüğümde nutkum tutulmuştu.
“Yine mi gideceksin?” Anında gözlerim doldu ve titrek bir sesle devam ettim. “Gitme.” Başımı onaylamaz anlamda sallayıp kafamı usulca onaylamaz anlamda salladığımda gitmemesi için gerekirse ona yalvarabilirdim.
“Rüya, işleri daha fazla zorlaştırma lütfen.”
“Sana inanamıyorum
