แอบรักเลขาตัวแสบ

"กรี๊ดดดด...." เป็นเสียงกรี๊ดที่ดังในใจ "อดทนไว้แก้มหอมใจเย็นหายใจเข้าพุธหายใจออกโท...นั้นแหละแบบนั้นดีมากแก้มหอม ฮู้...ฮาา....กรี๊ดดดด...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย" ก๊อกๆๆๆ.... "วาไง...เออ ว่าไงจ้ะฟ้าใส" แก้มหอมพยายามปรับอารมณ์ให้เย็นลง "เออ ท่าประธานให้มาตามค่ะ" ฟ้าใสบอกอย่างเกรงใจ รู้ว่าเลขาคนเก่งกำลังอารมณ์ไม่ดี "จ้ะ เดี๋ยวพี่ออกไปนะ" เธอยิ้มให้พนักงานรุ่นน้องอย่างฝืนเต็มที่ [อินทุการต์ หรือแก้มหอม อายุ 26 ปี หน้าหวาน ตากลมโต สวย ผิวขาวสูง 170 เป็นเลขาให้กับประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ ธุรกิจนำเข้าและส่งออก เกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และยังต้องคอยตามล้างตามเช็ดกับความเจ้าชู้ของท่านประธานอีกด้วย อยากลาออกวันละสิบครั้ง แต่เงินเดือนที่สูงงงลิปถึงทนอยู่ ก๊อกๆๆ "มาแล้วหรอ ผมหายอดส่งออกเดือนที่แล้วไม่เห็นคุณดูให้ผมหน่อย" "ห๊ะ...ท่านประธานค่ะ ชั่งเถอะค่ะเดี๋ยวดิฉันดูให้ค่ะ" เธอตอบ เธอรู้ว่าเขาเเกล้งเธอเมื่อกี้เธอพึ่งถูกผู้หญิงของเขาโทรมาวีนใส่ พึ่งจะสงบสติอารมณ์ก็มาเจอเขาแกล้งอีก (อยากจะบ้าตาย)เธอคิด พร้อมกับนั้งลงกดคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์คู่ใจ เสียงดังรัวๆ เหมือนระบายอารมณ์โกรธลงไป ที่แป้นพิมพ์ [การันต์ วราเทพ อายุ37ปี ท่านประธานหนุ่มนักธุรกิจนำเข้าและส่งออกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ของประเทศทั้งหล่อทั้งรวยมากความสามารถเป็นที่หมายตาของเหล่าบรรดาสาวๆ และนักธุกิจที่อยากจะเอาลูกสาวใส่พานมาถวาย ให้กับเขาแต่เขาก็ไม่ลงเอยกับใครมีผู้หญิงเข้ามาให้เขาเฉยชมเขาเด็ดดมแล้วก็โยนทิ้งไป] การันต์ชำเลืองตามองเลขาสาว ที่ตอนนี้ทำหน้าบูดบึ่งแต่เขารู้สึกมีความสุขสะงั้น เขานั้งอมยิ้มไปเซ็นเอกสารไปอย่างมีความสุข ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเมื่อกี้เธอโดนคู่ขาของเขาโทรมาวีนใส่ มันเป็นแผนของเขาเอง "ฉันส่งเมลไปให้แล้วนะคะ" เสียงแก้มหอมพูดขึ้น โต๊ะทำงานเธออยู่ห้องเดียวกับเขา ทุกอย่างในชีวิตเขาจะต้องผ่านเธอทุกอย่าง "ผมขอกาแฟหน่อย"การันต์พูดขึ้น "ค่ะ"เธอลุกออกไป ชงกาแฟให้ท่านประธาน เพราะคนอื่นชงไม่ถูกใจเขาสักคน ทั้งที่เธอก็บอกสัดส่วนไปเท่ากันเด๊ะ แต่ก็ยังไม่ถูกใจเขาอยู่ดี "กาแฟได้เเล้วค่ะ" "ประชุมบ่ายนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีไม" "เรียบร้อยดีค่ะ ดิฉันแจ้งไปทุกแผนกแล้ว ส่วนเย็นนี้คุณมีนักกินข้าวกับคุณเด่นชัยนะคะ"เธอรายงานตารางให้เขาทราบ "เค...คุณไปกับผมด้วยแล้วกัน"เขาพูดขึ้น "อีกแล้วหรอค่ะ แต่มันหมดเวลางานแล้วนะคะ"เธอโอดครวญขึ้น "ก็ใช้ไงเลิกงานแล้ว คุณกลับบ้านไปก็เหงาอยู่คนเดียว ถ้ามีแฟนรออยู่ก็ว่าไปอย่าง"เขาพูดขึ้น "ก็ท่านประธานใช้งานฉันขนาดนี้ฉันจะเอาเวลาที่ไหนไปหาเเฟนค่ะ อย่าว่าแต่แฟนเลยค่ะ ฉันทำงานกับท่านประธานมา 4ปี แม้แต่เพื่อนฉันก็จะไม่มีเหลือแล้วค่ะท่านนนน.." แก้มหอมลากเสียงประชด "คุณจะบอกว่าผมใช้งานคุณหนักไปงั้นหรอ" การันต์เอ่ยถามแบบไม่รู้ไม่ชี้ "ใครจะกล้าว่าคนที่จ่ายเงินเดือนให้ละคะ" แก้มหอมตอบกลับ "ดี"เขาตอบสั้นแบบไม่รู้สึกรู้สาอะไร "เฮ้ออออ.."แก้มหอมถอนหายใจแล้วก็เดินไปทำงานที่โต๊ะ พูดไปก็แค่นั้น การันต์อมยิ้มอยู่คนเดียวอย่างพอใจ "มื้อกลางวันคุณจะทานอะไรดีค่ะ" เธอเอ่ยถามเขา "อะไรก็ได้ที่คุณอยากทาน" นี้คือคำตอบที่เธอได้ทุกวัน ใจก็ไม่อยากถามแล้ว แต่ก็นะเป็นเลขาไม่ถามเจ้านายกก็กระไรอยู่ "ค่ะ" มื้อกลางวัน "อาหารพร้อมแล้วค่ะ"แก้มหอมบอกเขาหลังจากที่เธอให้แม่บ้านจัดอาหารขึ้นโต๊ะเรียบร้อย "คุณทานก่อนเลย ผมขอตรวจเอกสารอีกหน่อย"เขาบอก "ค่ะ"ก็อีกเช่นเคย เขาไม่ใช้คนเจ้ายศเจ้าอย่าง แก้มหอมตักอาหารแบ่งใส่จานเล็กๆสำหรับตัวเองแล้วก็นั้งทานไปเงียบๆ "เสร็จสักที" การันต์เกินมาที่โต๊ะกินข้าว มองดูกับข้าวแล้วก็อารมณ์ดี (เอาที่เธออยากกิน=มีแต่ของโปรดเรา) "คุณอิ่มแล้วหรอ"เขาถามขึ้น หลังจากเห็นเธอเก็บจานข้าว "อิ่มแล้วค่ะ คุณการันต์อยากได้อะไรเพิ่มไมคะ" "ไม่แล้วครับ ขอบคุณ"พูดเสร็จเขาก็นั้งลงทานอาหารไม่พูดไม่จา แก้มหอมรู้ได้ทันทีว่าเขาหิว ประชุมตอนบ่าย...ณ ห้องประชุมบริษัท แก้มหอมจัดแจงเอกสารก่อนที่จะเปิดห้องประชุม "ทีมกฎหมาย มารอเเล้วค่ะ" "ครับ อีก 5นาทีเปิดประชุมได้เลย" "รับทราบค่ะ" เขาแอบมองเลขาของเขาอย่างภูมิใจเวลางานเธอไม่มีขาดตกบกพร่อง จริงจังในการทำงาน เธอเข้ามาป็นเลขาตั้งแต่เธอจบใหม่ๆ เขาเองก็ไม่ได้เต็มใจรับเพราะเด็กใหม่ไม่มีประสบการณ์ แต่เธอพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าเธอทำได้ ยิ่งนานวันเธอยิ่งเก่งขึ้นมาก "มีอะไรหรือเปล่าค่ะ"แก้มหอมหันไปเห็นการันต์มองธออยู่ "เปล่าครับ"เขาพูดยิ้มๆ( อุตส่าห์แอบมอง มองถูกจับได้ซะงั้น) พอห้องประชุมเปิด การันต์ประจำที่หัวโต๊ะ โดยมีแก้มหอมนั้งอยู่ขวามือติดกัน การประชุมวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี "ทีมวิศวกรรม ตามที่ลูกค้าต้องการพวกคุณไปหาทางจัดการมาให้ได้ ถ้ามีอะไรติดต่อคุณแก้มหอมโดยตรงได้เลย ผมขอด่วนที่สุด" "รับทราบครับ"หัวหน้าทีมวิศวกรรมตอบรับคำสั่ง เขาถือว่าเป็นเด็ดรุ่นใหม่ไฟแรงเลยทีเดียว ยิ่งมาอยู่บริษัทใหญ่กำลังการส่งออกสูงเขายิ่งเจริญก้าวหน้าเร็ว "เอาละปิดการประชุมของวันนี้"ทุกคน ทยอยออกจากห้องประชุม การันต์เตียมตัวออกจากห้องประชุม แก้มหอมเห็นดังนั้นก็เตียมตัวจะเกินตามท่านประธานออกไปเหมือนกัน "เออ คุณแก้มหอมครับ"หัวหน้าทีมวิศวกรรมเรียกเธอไว้ การันต์ที่เดินนำหน้าออกไปก่อนหยุดอยู่หน้าห้องทันที แก้มหอมกำลังจะเดินผ่านเขาไปเลยหันมาเจอกันพอดี "คะ คุณเปรมมีอะไรหรือเปล่าค่ะ" "คือผมอยากจะขอแอดไลน์คุณแก้มหอมไว้หน่อยได้ไมครับเพื่อจะได้ส่งข้อมูลให้คุณแก้มหอม" "อ้อ..ได้ค่ะ"มือเธอถือไอแพดไว้อยู่แล้วก็เลยเปิดยื้นให้เขาสแกนคิวอาร์ "เรียบร้อยครับ ขอบคุณมากครับ คุณแก้มหอมเก่งจังเลยนะครับผมเห็นคุณทำงานได้เป๊ะตลอดเลย" เปรมเอ่ยอย่างดีใจ "ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ หอมก็ไม่ได้เก่ง อะไรเพียงแต่งานของท่านประธานพลาดไม่ได้เลยต่างหากค่ะ"ทั้งสองพูดคุยกันโดยไม่ทันสังเกตุว่ามีเงามืดยืนอยู่หน้าประตู การันต์เดินกลับห้องมามือก็ร่วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาเลขาสาว "คุณจะนอนอยู่ห้องประชุมหรือไง" การันต์กอกเสียงไปในสาย "ค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ"แก้มหอมตอบแล้วก็กดวาง "หอมขอตัวก่อนนะคะ"เธอหันมาพูดกับเปรม "ครับผม" เปรมมองตามแก้มหอมจนรับสายตา เขาเองก็ถูกใจเลขาสาวไม่น้อย แต่ไม่มีโอกาสได้สานสัมพันธ์กับเธอสักที วันนี้ได้โอกาสเหมาะ เปรมยิ้มอย่างดีใจ