บทที่35 ลูกหมูตัวกรุบกริบ

1634 คำ

หนึ่งเดือนต่อมา “ไม่สบายเป็นยังไงบ้างลูก ตื่นซะสายเชียว ให้แม่พาไปหาหมอดีไหมคะ” “มึนๆ หัวนิดหน่อยค่ะแม่ สงสัยเป็นเพราะเมื่อวานไปตากแดดที่ไซต์งานกับคุณพ่อ” ฉันบ่นกระปอดกระแปด เดินเข้าไปสวมกอดคุณแม่จากทางด้านหลังพลางซบหน้าลงไหล่อวบของท่าน ตอนนี้คุณแม่กำลังล้างผลไม้อยู่ในครัว ใช่แล้วค่ะทุกคนฉันกลับมาช่วยงานคุณพ่อได้ซักพักแล้ว หลังจากเรียนจบ ตอนนี้ก็รอแค่งานรับปริญญาก็จะถือว่าเรียนจบเต็มรูปแบบแล้ว จริงๆ คุณพ่อยังไม่อยากให้ฉันทำอะไรนะ ท่านอยากให้ฉันพักผ่อนก่อน เพราะท่านบอกว่าชีวิตในวัยทำงานมันจะเป็นช่วงชีวิตที่หฤโหดมาก แน่นอนว่ามันไม่ได้สุขสบายเหมือนชีวิตในวัยเรียน ที่ยังขอเงินพ่อแม่ใช้อยู่ แต่บอกเลยว่าฉันเองก็เคยชินกับการทำงานอยู่บ้าง เพราะตอนเรียนฉันก็รับงานเขียนแบบอยู่ตลอด ซึ่งฉันเปิดเพจเล็กๆ แต่โชคดีที่พอมีความสามารถอยู่พอตัว เลยมีงานจ้างวานเข้ามาเรื่อยๆ “เห็นไหม พ่อแม่บอกให้พักผ่อนก่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม