ทั้งคืน อัคคีเสพสมกับคนตัวเล็กจนอิ่มเอม ความสุขสำหรับเขาคือการได้ร่วมรักกันแบบที่เธอเองก็เป็นฝ่ายยินยอมโดยไม่ต้องร้องขอ และจากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ หมอหนุ่มก็รับรู้ได้ว่าเวทิกาได้เปิดใจให้ตนมากขึ้น และเริ่มรู้หน้าที่ของการเป็นเด็กของเขา และตั้งใจปรนนิบัติอย่างเต็มที่แม้ประสบการณ์จะยังไม่มากนัก
แต่ต่อให้หญิงสาวนอนอยู่เฉยๆ ก็สามารถทำให้เขาต้องการเธอได้อย่างถึงที่สุดเช่นกัน เช้านี้จึงเป็นเช้าที่อัคคีแทบไม่อยากลุกไปทำงานอีกเช่นเคย เพราะอยากนอนกอดร่างกายนุ่มนิ่มบนเตียงต่อไปเรื่อยๆ
“ผมไม่อยากไปทำงานเลย เมื่อคืน คุณทำให้ผมมีความสุขมากนะไวน์” พูดจบก็จูบที่หน้าผากหญิงสาว ก่อนจะดึงร่างบางเปลือยเปล่าเข้ามากอดด้วยความลุ่มหลง
“ไม่ได้นะคะ คนไข้รอให้คุณอิฐไปตรวจอยู่”
เวทิกาค่อยๆ ดันอกอัคคีเบาๆ เธอเองก็อดเขินอายไม่ได้เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ทั้งสองต่างปรนเปรอกันอย่างไม่มีใครยอมใคร และมันก็คงเป
