หวงสวาท

11

“ถ้าท้องรีจะประท้วงขนาดนี้ ถือว่าตกลงแล้วนะ” นอกจากความสวยแล้วเมรียังมีอะไรพิเศษที่ทำให้เขาหัวใจเต้นแรงได้อยู่ตลอดเวลา ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเด็กสาวที่เขาปฏิเสธไปในวันนั้น จะกลายเป็นคนที่เขา...ไม่รู้สิ เรียกว่าอะไรดี อยากตามตื๊อ อยากดูแล อยากวอแวให้เธออยู่ในสายตาเขาตลอดเวลาถ้าทำได้

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง รถสปอร์ตสีดำสนิทก็เลี้ยวปราดเข้ามาจอดในร้านอาหารหรูสไตล์ฝรั่งเจ้าประจำที่สารวัตรมากินกับครอบครัวบ่อยๆ เขาตั้งใจเลี้ยงปลอบใจหญิงสาวเรื่องเมื่อคืนด้วยอาหารดีๆ แต่ดูเหมือนรสชาติอาหารฝรั่งที่เขาสั่งมาจะไม่ถูกปากเธอเอาเสียเลย

“ไม่ชอบอาหารแบบนี้เหรอ”

สาวสวยยิ้มเจื่อนเกรงใจเจ้ามือที่อุตส่าห์พามาเลี้ยงของแพง แต่รสนิยมเธอคงไม่ถึงเองมั้ง เมรีเอาแต่เขี่ยเนื้อสเต๊กชิ้นใหญ่ในจานสวยหรูไปมา เลือกกินเป็นบางอย่าง อคิณสังเกตเห็นดวงตากลมโตสีดำสดใสมองทะลุผ่านกระจกร้านหรูเหม่อลอยไปจนถึงร้านชาบูหมูกระทะฝั่งตรงข้าม

“อยากกินแบบนั้นเหรอ ไปกัน!” อคิณไม่รีรอเรียกเด็กมาเช็กบิลก่อนจะพาเธอข้ามถนนไปอีกฟากฝั่ง

เมรียิ้มกว้าง ดวงตาแวววาวเป็นประกาย ขอบคุณสวรรค์ที่ประทานเมนูหมูกระทะมาให้โลกนี้ “ยินดีต้อนรับเข้าสู่โหมดบุฟเฟต์ค่ะพี่คิน ไม่ว่าเราจะเหนื่อยล้ามาแค่ไหน ชาบูและหมูกระทะจะเยียวยาเราเอง”

ท่าทางไร้เรี่ยวแรงหมดอะไรตายอยากเมื่อครู่เปลี่ยนไปเมื่อได้กลิ่นหมูย่างหอมๆ ชวนหิวบนเตา อาหารแบบนี้สิ อร่อยถูกใจ แล้วค่อยไปลีนออกทีหลัง ฝ่ามือเล็กรวบผมยาวสีบลอนด์ยกขึ้นสูงแล้วใช้ยางรัดแกงมัดไว้อย่างลวกๆ ด้วยท่าทีทะมัดทะแมงเตรียมตัวกินอาหารมื้อหนัก

อคิณถึงกับตะลึงงันเมื่อเห็นเมรีเริ่มยัดทุกอย่างที่ขวางหน้าลงไปในหน้าท้องแบนราบอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งสามชั้น สันคอ เบคอน แซลมอน และอีกมากมายถูกเธอเก็บกวาดเรียบร้อยภายในเวลาที่ทางร้านกำหนดไว้จนไม่มีสิทธิ์ปรับ แถมยังตบท้ายด้วยไอศกรีมอีกหนึ่งถ้วยใหญ่

“นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู”

ดวงหน้าสวยส่ายพรืด “เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ” หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด

“ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ” อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว

“พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ” เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม้จะถูกหลอกล่อด้วยของกินให้หลงลืม จนออกนอกทางไปบ้าง ทำเอาอคิณปรับโหมดตามเกือบไม่ทัน เด็กอะไรเปลี่ยนโหมดอารมณ์ไวชะมัด

“พี่อยากคุยเรื่องของเราให้ชัดเจน แต่ถ้าจะให้ดีพี่ว่าเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันดีกว่า” เขาไม่อยากพูดเรื่องโรแมนติก ท่ามกลางกลิ่นควันในร้านหมูกระทะ แค่นี้กลิ่นก็ตลบอบอวลติดเนื้อตัวและเสื้อผ้าไปหมดแล้ว อคิณเรียกบริกรในร้านมาเช็กบิลแล้วพาเมรีขับรถสปอร์ตคันหรูออกมารับลมชมแสงไฟจากสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืน แสงไฟสะท้อนเนินผิวน้ำระยิบระยับสวยงาม

“เฮ้อ! ค่อยได้บรรยากาศหน่อย” อคิณจอดรถสนิทพลางทอดสายตาชมบรรยากาศรอบๆ

“มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะค่ะพี่คิน” เมรียิ้มอ่อน ชักจะรั้งหนังตาสองข้างไว้ไม่อยู่ เมื่อหนังท้องตึงก็พร้อมสละร่างหลับกลางอากาศได้ทุกเมื่อ เธออยากกลับไปนอนทอดกายให้สบายตัวอยู่บนที่นอนนุ่มเต็มทีแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่อ้อมค้อมแล้วนะ พี่อยากคบกับรีแบบจริงจัง” สารวัตรอคิณโพล่งสิ่งที่คิดมาดีแล้วออกไปต่อหน้าหญิงสาวคนพิเศษที่ครั้งหนึ่งเคยปฏิเสธว่าไม่มีทางสนใจเด็กแก่แดด ฝ่ามือหนาเกาะกุมมือเล็กเหมือนเฝ้ารอคำตอบ นัยน์ตาดำเงาฉายภาพสะท้อนหญิงสาวตรงหน้าอย่างชัดเจน

อาการง่วงแทบจะหลับกลางอากาศพลันหายเป็นปลิดทิ้ง “นี่เป็นประโยคคำถามหรือประโยคคำสั่งคะ” หญิงสาวถามกลับเล่นลิ้นเฉไฉพลางก้มดวงหน้าสวยอย่างเอียงอายหลบสายตาคมของคนคาดคั้นเอาคำตอบ ส่งสายตาทอประกายเหมือนสายรุ้ง

“แล้วถ้ารีปฏิเสธไม่คบกับพี่คินล่ะคะ พี่คินจะยัดเยียดข้อหา แล้วจับรีเข้าคุกหรือเปล่าคะ”

ดวงตาคมเข้มไหววูบทันที ไม่อยากเชื่อว่าเด็กนี่จะมีอิทธิพลต่อหัวใจเขาเข้าให้แล้ว แต่ครู่เดียวดวงตาคู่นั้นก็กลับมาเป็นปกติ ก่อนเขาจะตอบน้ำเสียงนิ่ง

“พี่ไม่ยัดเยียดข้อหารีแบบนั้นหรอก พี่ไม่ได้เลวขนาดนั้น ไม่มีทางจับรีเข้าคุก ไม่อยากคบก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิด”

เมรีมองหน้าเขาแล้วถอนใจโล่งอก “รีค่อยสบายใจหน่อยค่ะที่ไม่ถูกยัดเยียดข้อหา” เธอสังเกตเห็นสารวัตรหนุ่มทำหน้านิ่วเหมือนถูกขัดใจ ริมฝีปากอิ่มลอบยิ้มเล็กน้อย

‘ใช่พี่ไม่ยัดข้อหา แต่จะยัดเยียดตัวพี่เข้าไปในตัวรี’

ทันใดนั้น คนตัวโตที่เอาแต่นิ่งเงียบก็ดึงมือเธอไปจับไว้ “พี่บอกว่าจะไม่จับรีเข้าคุกเพราะรีไม่ได้ผิดอะไร แต่ถ้าพี่จะจับมาขังในใจ รีจะว่าไงล่ะ”

“พี่คิน!”

พูดไปแล้วเขาก็แทบจะหลุดขำไม่คิดเลยสารวัตรหน้านิ่งอย่างเขาจะพูดอะไรแบบนี้ให้ชวนอวก ถ้าลูกน้องใต้ปกครองได้ยินเข้าคงเขินพวกมันน่าดู

หญิงสาวพยายามเก็บอาการเขิน ไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะเดินเกมรุกไวขนาดนี้ ในขณะที่อคิณดวงตาวาวโรจน์มองเมรีด้วยแววตาตัดพ้อ

“หรือว่าเดี๋ยวนี้โตมามีผู้ชายไล่แจกขนมจีบเป็นร้อย ไม่รักพี่ ไม่หลงพี่ เหมือนเมื่อตอนมัธยมปลายแล้วสินะ”

เมรีมองหน้าเขา นี่ตำรวจหรือตัวร้าย เขารู้ว่าจะต้องจี้ตรงจุดไหน แต่ก่อนเธอดีใจทุกครั้งที่ได้ขึ้นโรงพักไปประกันตัวแม่ที่แอบเปิดร้านเหล้าผิดกฎหมาย เพราะจะได้เจอเขาสารวัตรอคิณ แล้วก็ถูกเขาว่าใส่แรงๆ ว่าเธอมันเป็นยัยเด็กแก่แดด เขาเกลียดเด็กใจแตก แต่เวลานี้เขากลับมาจู่โจมขอให้เธอตกลงคบหาด้วย

“ว่าไงรี”

เมรีเม้มริมฝีปากแน่น สมองกำลังใช้ความคิด และเพียงไม่กี่นาทีต่อมาก็ได้ผลลัพธ์ ริมฝีปากนุ่มฉวยจุ๊บแก้มสารวัตรหนุ่มเป็นการให้คำตอบ แล้วต้องหน้าแดงจัดเมื่อได้ยินประโยคต่อมา

“รีหอมแก้มพี่แทนคำตอบ เดี๋ยววันนี้พี่หอมรีคืนทุกที่เลยเป็นการยืนยันคำตอบอีกครั้งดีไหมครับ”

ดวงหน้าสวยส่งค้อนให้เขา สองแก้มแดงปลั่งอย่างรู้สึกเขิน แล้วเผลอดุเขาเสียงเครียด

“คนบ้า”

“คนบ้าทำไม่ได้อย่างพี่หรอก”

“ทำอะไรเหรอคะพี่คิน” ดวงตาคู่หวานมองอย่างสงสัย

“จูบให้รางวัลรี ที่ตกลงคบกับพี่แบบนี้ไง” ริมฝีปากหยักอิ่มเผยอค้างโดยไม่ทันจะตอบเขาด้วยซ้ำ มือน้อยๆ พยายามผลักอกแกร่ง เพราะครั้งนี้เธอมีสติ เสียงหวานครางประท้วง แต่ก็ไม่สามารถขัดขวางความช่ำชองของเรียวลิ้นร้อนที่แทรกเข้ามาในโพรงปากน้ำผึ้ง ไล่ต้อนฉกชิมความหวานแล้วยังแกล้งหยอกเอินกับสาวน้อยที่อ่อนประสบการณ์แตกต่างกับสิ่งที่เธอมักแสดงออกมา

“พอก่อนค่ะพี่คิน รีหายใจไม่ออก อย่ารังแกรีสิคะ”

พอรับรู้ว่ามือน้อยๆ ออกแรงดันเขามากขึ้น คนโตกว่าหลายปีก็ไม่อยากรังแกเธอ แม้จะอดใจแทบไม่ไหว เมรีโตขึ้นมาทั้งสวยทั้งน่ารัก ยิ่งได้ครอบครองเป็นเจ้าของก็ยิ่งหวงแหน แต่ไม่อยากให้เธอเข้าใจว่าเขาตั้งใจมาคบหากับเธอเพราะหวังเรื่องเซ็กซ์

“โอเคเบบี๋”