บทที่ 66 ไม่ปล่อย

1315 คำ

เสร็จจากในรถออสตินก็พาเจ้าขามาที่คอนโด แกร็ก~ "หายหัวไปไหนมาวะ พวกกูรอตะ...ตั้งนาน" ธีโออ้ำอึ้งเมื่อเห็นว่าออสตินอุ้มเจ้าขาที่หลับสนิทเข้ามาด้วย "พวกมึงมาทำอะไรที่นี่" ออสตินเลิกคิ้วมองเพื่อนที่มาสุมหัวอยู่ในห้องเขาพร้อมหน้าพร้อมตา "วันนี้เรานัดทำโปรเจ็กต์จบมึงลืมไปแล้วเหรอ" ฟักแฟงตอบ "กูจำได้ว่านัดทำที่คอนโดมึงไม่ใช่เหรอวะแฟง" "ก็ใช่ แต่เผอิญว่าคอนโดกูไฟดับเลยย้ายมาทำที่ห้องมึงแทน อีกอย่างกูส่งข้อความบอกมึงแล้วแต่มึงไม่อ่านเอง" พวกเขาจะมีคีย์การ์ดคอนโดสำรองของกันและกันเผื่อในกรณีฉุกเฉิน "แล้วนี่พี่เจ้าขาเป็นอะไร ไม่สบายเหรอ?" "ไม่ได้เป็นอะไร แค่โดนกูเอาจนเพลีย" ออสตินตอบตรงๆ "อะไรนะ! นี่มึงไปมีอะไรกับพี่เจ้าขาทั้งที่กำลังจะแต่งงานกับลูกจ๋าเนี่ยนะ!!" ฟักแฟงแหวใส่ "จะเสียงดังทำไม" ออสตินเอ่ยดุๆ ก่อนจะพาเจ้าขาไปนอนในห้อง และทุกครั้งที่ร่างแกร่งสาวเท้านั้นก็ได้มีหยดน้ำขาวขุ่นห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม