สยบรักเลขา

"ฉันละอิจฉาแกจริงๆเลยมะปราง มีเจ้านายทั้งหล่อ ทั้งรวยเป็นฉันนะจะไปทำงานทุกวันไม่เว้นวันหยุดเลย" รียาพูดกับเพื่อน "แล้วแกจะรู้ว่านรกไม่ใช้แค่เรื่องเล่า" มะปรางบอกเพื่อน "ถ้าได้อยู่กับคุณธนาของแกฉันยอมตกนรก" รียาทำท่าฝันหวาน มะปรางส่ายหน้าให้เพื่อนกับความบ้าผู้ชาย ///////////////////////// มะปรางหรือนวิดา อายุ 27 ปี สวย ฉลาดมีความมั่นใจในตัวเอง สูง170 ผิวขาว ตั้งแต่เธอจบมาก็ จับพลัดจับผลูได้มาเป็นผู้ช่วยเลขา ของธานประธานใหญ่ของบริษัทนำเข้า รถซุปเปอร์คาร์รายใหญ่ของประเทศ เธอทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาอยู่2ปี และตอนนี้เธอทำหน้าที่เลขาแบบเต็มตัวจนจะเข้าปีที่4แล้ว เนื่องจากเลขาคนเก่าต้องย้ายตามสามีไปอยู่ต่างประเทศ เธอเลยต้องขึ้นมาทำหน้าที่แทน ถึงแม้เธออยากจะลาออกวันละสิบรอบ แต่เงินเดือนที่เธอได้รับมันก็ดีงามเหลือเกิน Rrrrrrrrrrrrr เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมะปรางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู [คุณธนา] แค่เห็นชื่อเธอก็อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ "ใครโทรมานะมะปราง" "เจ้านายฉันนะสิ นี้มันวันหยุดฉันนะ" มะปรางบ่นวันนี้วันอาทิตย์มันเป็นวันหยุดของเธอแท้ๆแต่เจ้านายก็ยังโทรจิกเป็นไก่เลย [สวัสดีค่ะเจ้านาย] มะปรางรับสาย [ผมต้องการหนังสือสัญญาของคุณสุชาติ ด่วนเอามาให้ผมที่บ้าน] ปลายสายตอบกลับมา [เจ้านายค่ะ นี้มันวันหยุดของมะปรางนะคะ] [ไม่รู้แหละ....คุณมาจัดการให้ผมด้วย] ตู๊ดดด...ๆๆๆ โทรศัพท์ถูกตัดสายไปแล้ว "กรี๊ดดดดดด....วันหยุดของฉัน..ฮื้อๆๆ" มะปรางร้องออกมา "เจ้านายใช้งานอีกแล้วหรอ" รียาถามหลังจากที่เพื่อนวางโทรศัพท์แล้ว "ใช่ดิ...โอ้ยชีวิตฉัน ฉันไปก่อนนะ" มะปรางพูดพร้อมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าอย่างรีบร้อน "แล้วที่นัดกับไอ้พวกสามตัวบาทเย็นนี้ละ" รียารีบถาม เพราะวันนี้นัดกันไว้ว่าจะไปปล่อยแก่กันสักหน่อย "เขาคงไม่ใช้งานฉันจนมืดหรอก เจอกันที่ผับได้เลย ฉันไปนะ" "เครๆๆ" มะปรางรีบวิ่งมาขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าร้านอาหารที่เธอกับเพื่อนกำลังกินข้าวกันอยู่ แต่ก็ยังไม่ทันอิ่มเจ้านายก็โทรมาจิกก่อน //////////////////////////// 20 นาทีผ่านไป มะปรางก็ขับรถมาจอดหน้าบ้านเจ้านายหนุ่มแล้ว บ้านชั้นเดียวในพื้นที่หนึ่งไร่ใจกลางเมืองหลวง บ้านถูกออกแบบได้อย่างทันสมัย บ่งบอกว่าเจ้าของบ้านนอกจากรวยแล้วยังมีไลฟ์สไตล์ที่ดีด้วย มะปรางลงไปกดรหัสที่ประตูบานใหญ่ได้อย่างแม่นยำเพราะเจ้านายเธอจะต้องเรียกเธอให้มาทำงานที่นี้แทบจะทุกวันหยุดของเธอเลยก็ว่าได้ ก่อนที่ประตูจะค่อยๆเปิดออก เธอจึงขับรถเข้าไปจอดด้านใน และประตูก็ค่อยๆปิดเองอัตโนมัติ [ปิ้งป๊องๆๆ] เธอยืนกดอ็อดอยู่หน้าประตูบ้าน ไม่นานประตูก็เปิดออก "นี้ค่ะ เอกสารที่เจ้านายอยากได้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วดิฉันขอตัวนะคะ" "เดี๋ยววว..." มะปรางกำลังจะเดินหนีจงต้องหยุด ชะงักอยู่กับที่ก่อนจะค่อยๆหันกลับมาหาเจ้านาย "เจ้านายค่ะ วันนี้มะปรางมีนัดกับเพื่อนๆจริงๆนะคะ" มะปรางรีบดักทางเจ้านายไว้ "ผมก็ยังไม่ได้ว่าอะไร แค่จะรบกวนให้ทำอะไรให้กินหน่อยคงไม่เสียเวลามากมั่ง" ธนาบอกกับเลขาของเขา "แล้วทำไมเจ้านายไม่บอกคะ มะปรางจะได้ซื้อเขามาให้" "ถ้ารีบมากก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมเจียวไข่กินเองก็ได้" "เฮ้อออ...มะปรางทำให้ก็ได้ค่ะ" (สุดท้ายก็คือฉัน ฉันเอง) มะปรางคิดในใจ เธอเดินเข้าไปในครัวอย่างคุ้นชิน ธนามองเลขาสาวยิ้มๆ (สุดท้าย...ก็ต้องทำให้อยู่ดี) เขาคิดในใจ เดินไปนั้งทำงานที่เดิมอย่างอารมณ์ดี /////////////////// ธนา อคิรา อายุ 39 ปี ชายหนุ่มนักธุระกิจเบอร์ต้นๆของประเทศ หล่อ รวย เป็นที่หมายตาของสาวๆหลายๆคน เขาทำธุระกิจนำเข้ารถซุปเปอร์คาร์จากต่างประเทศ มีโชว์รูมรถซุปเปอร์คาร์ที่ใหญ่ที่สุด ลูกค้าของเขาก็ระดับมหาเศรษฐีทั้งนั้น "มาแล้วค่าาา...ข้าวผัดกุ้ง" มะปรางวางอาหารจานโปรดของเขาลงบนโต๊ะอาหาร เธออยู่กับเขาตั้งแต่สมัยเป็นผู้ช่วยเลขาของเขารวมถึงตอนนี้ก็เจ้าปีที่6แล้ว เรียกได้ว่าอะไรที่เกี่ยวกับเจ้านายหนุ่มเธอรู้หมด ไม่ว่าเขาชอบกินอะไร ไม่กินอะไร เป็นคนยังไง เรียกได้ว่ารู้ใจไปซะทุกอย่าง "คุณช่วยดูรายการสั่งซื้อของฝ่ายจัดซื้อให้ผมหน่อย" ธนาใช้มือดุนNotebookของเขาให้ เลื่อนออกจากข้างหน้าเขา แล้วลุกขึ้นเดินไปกินข้าว เพื่อส่งไม้ต่อให้เลขาสาวทำแทน มะปรางเดินมานั้งแทนที่เจ้านาย ตามองเอกสารมือกดคอมพิวเตอร์อย่างชำนาญ ธนาเหลือบตามองเลขาสาวอย่างพอใจ นี้เป็นขอดีของเธอ ถ้าเป็นเรื่องงานมะปรางจะจัดการได้ดีทีเดียว มีเธออยู่ข้างๆเขาเบาใจได้ในหลายๆเรื่อง กินข้าวเสร็จเขาก็ลุกขึ้นเอาจานไปล้าง เขาจะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านแค่อาทิตย์ละครั้งที่ถูกส่งมาจากบ้านใหญ่ เขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในบ้านของเขาที่นี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาที่ไม่ใช่ว่าใครจะมาก็มาได้ เขาแทบจะไม่เคยให้ใครเข้ามาในบ้านเขาเลยด้วยซ้ำ กว่ามะปรางจะจัดการตรงหน้าเสร็จก็ผ่านไปเป็นชั่วโมง "เสร็จแล้วค่ะ" เธอบอกพร้อมกับบิดตัวไล่ความเมื่อยล่า ที่ต้องนั้งท่าเดิมนาน ธนาที่นั้งทำงานอยู่ตรงข้ามเงยหน้าขึ้นมอง วันนี้เธอไม่แต่งหน้าผมถูกรวบไว้ลวกๆด้านหลัง เธอใส่เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นแต่เขาก็รู้สึกว่าเธอน่ามองอยู่ดี มะปรางขมวดคิ้วมองหน้าเจ้านายหนุ่ม "หน้ามะปรางเปื้อนอะไรหรือเปล่าคะ" เธอถามเขา เพราะเธอเห็นเขานั้งมองเธออยู่นานแล้ว "เปล่าผมกำลังคิดว่าใช้งานคุณหนักไปหรือเปล่า หน้าคุณเริ่มมีรอยตีนกาขึ้นแล้ว" ธนาแกล้งบอกเธอไป มะปรางรีบจับหน้าตัวเอง "จริงหรอค่ะ" เธอทำหน้าตกใจ ผู้หญิงกับความสวยมันของคู่กัน พอเขาพูดมาแบบนี้มะปรางถึงกับเครียดแฟนก็ยังไม่มีกับเขา "งื้อออ...ไม่นะ เจ้านายต้องให้โบนัสด้วย คอร์สเสริมความงามให้มะปรางด้วย เล่นใช้นานไม่เว้นวันหยุดแบบนี้" "ต้องกี่คอร์สถึงจะเอาหน้าคุณอยู่" ธนายังแกล้งไม่เลิก "จริงจังใช่ไหมค่ะเจ้านาย หน้าดิฉันแย่ขนาดนั้นเลยหรือคะ" "จริงจังสิ ผมจะโกหกคุณทำไม" "ไม่ได้แล้ว แฟนก็ยังไม่มีกับเขา...งั้นมะปรางขอตัวก่อนนะคะ" "จะรีบไปเข้าคอร์สหรอ" ธนาถามยิ้มๆ "เปล่าค่ะ จะรีบไปหาแฟน...ไปนะคะ" ธนาหุบยิ้มฉับทันที มะปรางคว้ากระเป๋าได้ก็เดินลิ่วออกไปทันทีเช่นกัน อยู่ๆเขาก็รู้สึกหงุดหงินขึ้นมา "ไปหาแฟนหรอ ผมไม่ปล่อยให้คุณมีแฟนหรอกมะปราง" เขาพูดคนเดียวอย่างไม่สบอารมณ์ ธนาเก็บงานตรงหน้า เขาไม่มีอารมณ์ทำงานแล้ว ///////////////////////// เช้าวันต่อมา..... "สวัสดีทุกคน" มะปรางเดินเขามาในส่วนของออฟฟิศ เธอทักทายน้องๆในแผนก "พี่มะปรางมาแล้วหรอคะ รีบเข้าไปหา บอสของพี่เลยค่ะ" มะปรางขมวดคิ้ว "เกิดอะไรขึ้น" มะปรางถามน้องๆ "ไม่รู้ค่ะ ใครชงกาแฟไปให้ก็ไม่ถูกใจไม่รู้ไปอารมณ์เสียมาจากไหน พี่มะปรางรีบเข้าไปเถอะค่ะ" ทุกคนรู้ดีว่าอารมณ์นี้ของเจ้านายมีมะปรางเลขาคู่ใจเท่านั้นที่จะเอาอยู่ "เฮ้อออ...โอเครๆ" มะปรางเดินเข้าห้องทำงานไป "สวัสดีค่ะเจ้านาย" ธนาเหลือบตามองเธอนิดหนึ่งก่อนจะก้มหน้าอ่านเอกสารในแฟ้มต่อ "อารมณ์ไม่ดีจริงๆด้วยแฮ่ะ" มะปรางบนคนเดียว "เจ้านายรับกาแฟหรือยังค่ะ" "คุณเห็นว่าบนโต๊ะผมมีกาแฟไหมละ" "ไม่มี....โอเคค่ะรอสักครู่นะคะ" เธอรีบลุกขึ้นไปชงกาแฟให้เจ้านาย เคาน์เตอร์กาแฟก็อยู่ด้านในหลังโต๊ะทำงานของเธอเองนั้นแหละ เธอกับเจ้านายทำงานในห้องเดียวกัน "กาแฟได้แล้วค่ะ" มะปรางว่างกาแฟลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปเช็คตารางงานให้เจ้านาย