“หือ!!” ธาราเลิกคิ้ว มองตรงไปที่ไอวาที่นั่งอยู่ข้างกวิน ความรู้สึกไม่พอใจแล่นพล่านในอก เขาตั้งใจจะพาเชอรีสมาที่นี่เพื่อกดดันกวินแท้ๆ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเองต่างหากที่โกรธจนแทบจะคุมสีหน้าไม่อยู่ เชอรีสไม่รอช้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวงกวินและความแคลงใจ “คุณหมายความว่า มีบางอย่างเกิดขึ้นกับไอวางั้นหรอคะ” กวินหันไปสบตาเชอรีส ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ใช่ครับ ระหว่างทางที่ผมกำลังจะมา มีผู้ชายสองคนบุกรุกเข้าไปในบ้านของไอวา แล้วบังเอิญว่าไอวาโทรหาผมให้ไปช่วย ผมก็เลยรีบไปช่วยไอวา แล้วก็พาเธอออกมาอย่างที่เห็นนี่แหละครับ” คำพูดนั้นฟังเหมือนการแก้ต่างให้เชอรีสสบายใจ และอีกอย่างที่กวินแอบต้องการจริงๆคือให้ธารารู้ ว่าในเวลาที่เธอต้องการความช่วยเหลือ ไอวาเลือกโทรหาเขาไม่ใช่ธารา “งั้นหรอคะ” เชอรีสลากเสียงยิ้มมุมปากบางๆ แทนที่จะสงสารไอวา แต่หญิงสาวกลับเผลอคิดในใจอย่างโหร้าย ลึกๆในใจของเธออยากให้ไอ