54

1791 คำ

“เป็นยังไงบ้าง...คุณจาง...” เสียงแหบเครือของชายผู้อยู่เบื้องหลังโต๊ะไม้ตัวใหญ่ทำให้ผู้ถูกเรียกตัว สั่นเทา จางซื่อหลางก้มหน้ามองพื้น ทว่าปลายหางตายังเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังนั่งสูบซิการ์ด้วยท่าที ‘คล้าย’ กับจะผ่อนคลาย แต่เขารู้ดีว่าฝ่ายนั้นกำลังโมโหจัดมากเพียงใดกับสิ่งที่เกิดขึ้นในยามนี้ “นายท่าน...นายท่าน โปรดอภัยให้ผมด้วย” จางซื่อหลางทรุดลงกับพื้น สองมือค้ำยันกับเข่าทั้งสองข้างพลางวิงวอนให้ผู้เป็น ‘นาย’ อภัยแด่ความผิดพลาดอันซ้ำซากของเขา “กี่ครั้งแล้วที่แกล้มเหลว ซื่อหลาง...ฉันควรทำยังไงกับแกดี” ผู้เป็นนายเอ่ยถาม ซื่อหลางได้ยินเสียงเก้าอี้เลื่อนช้าๆ ก่อนจะรู้สึกได้ว่าฝ่ายนั้นมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา อดีตหัวหน้าสาขาเขตที่เจ็ดของชิงหลงและเป็นสายของ ‘ไป๋หู่’ ได้แต่เกาะขาผู้เป็น ‘นายอันแท้จริง’ แล้ววิงวอนด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย รู้ดีว่าบุรุษตรงหน้าต่างหากที่เหี้ยมโหดอย่างแท้จริง! “ผมผิดไปแล้วนาย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม