จวนสกุลหลิน “พระชายาเพคะ” “อาจิง เหตุใดจึงวิ่งหอบมาเช่นนั้นหน้าแตกตื่นเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น” “ทะ…ท่านอ๋องเพคะ ท่านอ๋องเสด็จมาที่นี่ ตอนนี้อยู่ที่ห้องโถงกับนายท่านเพคะ” “เจ้าว่าอย่างไรนะ!!” “ทะ…ท่าน…” “พอแล้ว ข้าไปดูเอง” เฟยเย่ไม่เข้าใจว่าเขาจะมาที่นี่ด้วยเหตุใด นางก็แจ้งไปกับแม่นมแล้วมิใช่หรือว่านางกลับมาที่นี่เพราะเหตุใด แม้ว่าในใจนางจะมีความคิดที่จะไม่กลับไปที่นั่นอีก แต่เพราะข่าวใหม่ที่นางพึ่งได้รับรู้จากบิดามาว่าไม่เพียงแค่นางที่ถูกข่มขู่จากหยงไท่เฟย แต่ท่านพ่อของนางเองก็ถูกไท่เฟยข่มขู่ด้วยเช่นกัน ห้องโถงใหญ่ “ไม่ทราบเลยจริง ๆพ่ะย่ะค่ะ เพราะก่อนหน้านี้เห็นว่า…อ้าวเย่…ลี่เอ๋อร์เจ้ามาแล้วมานี่เลย ๆ” เฟยเย่หันไปมองพระพักตร์ท่านอ๋องที่หันมามองนางและหันไปยิ้มให้กับท่านพ่อของนางเมื่อเห็นนางเดินเข้ามาที่ห้องโถง “ลี่เอ๋อร์ เหตุใดเจ้าไม่ยอมบอกว่าท่านอ๋องจะตามมา แอบหนีมาคนเดียวก่อนเ