34 | เรื่องไร้สาระเรื่องสุดท้าย

1406 คำ

ไคเลอร์ปรายสายตามองมือเรียวเล็กที่บีบมือเขาแน่นขึ้นในตอนที่พวกมันพูดถึงของบางอย่างที่พ่อเธอเคยเอามาให้มัน แต่เธอแค่บีบมือเขา ไม่ได้พูดอะไรออกมาทั้งนั้น แว๊บหนึ่งที่ดวงตาคมกริบตวัดมองคนที่สร้างปัญหา เห็นว่าพ่อของพลอยชมพูหลบตาเขาทันที… เห็นแบบนั้นไคเลอร์หลุดเสียงหัวเราะในลำคอทันทีเช่นกัน… เงินสามล้านรวมดอกไม่ใช่ปัญหา ปัญหามันอยู่ตรงที่หลังจากกดโอนออกไม่ถึงหนึ่งนาที พวกนิสัยเสียที่ชอบหากินบนความเดือนร้อนของคนอื่นก็เล่นสกปรกทันที “เก่งนักเหรอ ลากมันมาให้กูเหยียบหน้าสักทีสิ” “อย่าเล่นบ้าๆ แบบนี้นะ เงินพวกแกก็ได้ไปแล้วไง” “เงินน่ะได้แล้วก็จริง แต่ยังหมั่นไส้อยู่เลยนี่สิคนสวย” อีกฝ่ายหลุดเสียงหัวเราะออกมาทันที ทว่าคนที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ แต่กลับต้องมาชดใช้ทุกอย่างแทนให้ก็ไม่ได้มีสีหน้าท่าทางหวาดหวั่นเลยเช่นกัน “ความเลวนี่มันไม่มีอะไรมาเปลี่ยนได้จริงๆ สินะ” “ลากมันมา!” สิ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม